for your eyes only

JR: Είμαι 25 χρονών και διαθέτω τη μεγαλύτερη αίθουσα τέχνης στον κόσμο. Έκθετω ελεύθερα στους δρόμους όλου του κόσμου, προσελκύοντας την προσοχή ανθρώπων που δεν είναι οι συνηθεις επισκέπτες μουσείων. Η δουλεια μου ειναι ενα μειγμα τέχνης και δράσης, μιλα για δέσμευση, για ελευθερία, για ταυτότητα και για όρια.

Δημιουργω «διάχυτη τέχνη» που εξαπλώνεται απρόσκλητη σε κτίρια γκέτο στα προάστια του Παρισιού (Portrait d’une génération, 2004-2006), στους τοίχους της Εγγύς Ανατολής (Face 2 Face, 2007), στις καταστραμενες γέφυρες στην Αφρική ή στις τενεκεδουπόλεις της Βραζιλίας (WΟΜΕΝ, σε εξέλιξη). Και συμμετέχει ο καθένας . Γριες γυναίκες γίνονται μοντέλα για μια ημέρα, παιδιά μετατρέπονται σε καλλιτέχνες για μια εβδομάδα. Καμιά σκηνή δε χωρίζει ηθοποιους και και θεατές, είναι οι ίδιοι.

Τα έργα μου δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά ένα χαμόγελο σε μια απρόσμενη θέση σας δίνει την εντύπωση ότι μπορεί μερικές φορές να συμβει … Καθώς παραμένω ανωνυμος, χωρίς να δινω καμία εξήγηση για αυτά τα γιγάντια πορτραιτα ανθρώπων που κανουν γκριματσες , αφήνω ελευθερο χώρο για μια συνάντηση ανάμεσα σε ένα υποκειμενο/δραστη και εναν περαστικο/διερμηνέα.

Βλεπω :WOMEN

eyekenya_action1

η μεγαλυτερη αφρικανικη τενεκεδουπολη Kibera- Κenya

terrerouge_kibera_jr_kenya

train_jr_kibera_41

jr_kibera_action1

jr_kibera_action2

kibera_action_lege-41

kibera_action_lege-3-2

απο ψηλα (στο Google Maps)

action_jr_global

ακουω

μετα  μια τενεκεδουπολη στο Rio de Janeiro, φαντασματα στη Phnom- Penh [{}]

…πολυ περισσοτερα απ΄οτι περιμενα να δω κανωντας ενα απλο (?) κλικ στο HyperUrbain [{}] για να χορτασω την περιεργεια μου για geospatiality, googleMaps, streetArt

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

J.R (artiste-photographe) official site [{}]

site Women Libération [{}]

Xακαν Γκιουρελ = Hakan Gurel?

Πως γραφεται το ονομα του Χακαν Γκιουρελ με λατινικους χαρακτήρες?  Ποσα κλικ μακρια ειναι οι πληροφοριες που ψαχνω σχετικά με τον τουρκο διανοουμενο , ακτιβιστή και αναλυτή της διεθνούς γεωπολιτικής με ειδίκευση σε θέματα πολιτισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συμμετοχής των πολιτών στα κοινά?

Προσκεκλημένος από το Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στη διαλεξή του μιλησε για τη σχέση ανάμεσα στην αισθητική με το κατεστημένο σύστημα που οργανώνει και διέπει τη ζωή μας, για το πώς η αισθητική και οι φόρμες της συμβάλλουν στην αναπαραγωγή ή την ανατροπή της εξουσίας.

Το αρθρο με τη συνεντευξη του στην Καθημερινή της 21-12-2008 και τιτλο [Οι νεοι ειχαν για ηγετη τους το θυμό]

Επιχείρησα να το γραψω Hakan Gurel και βρηκα μια ιστοσελιδα ενος τουρκου που ασχολειται με γεωπολιτικη και ενα αλλο δεσμο για το [Δικτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική] οπου διαβασα μετάξύ πολλων αλλων ενδιαφεροντων στο αρθρο της Ελενης Τζιρτζιλακη

thnpolhsantapontikia

(και φωτογραφία απο την παρεμβαση-performance της ιδίας)

Η δράση της Νομαδικής Αρχιτεκτονικής είναι αυτό που ονομάζεται κριτική καλλιτεχνική πρακτική και μπορεί να ειδωθεί ως την κριτική χωρικών ζητημάτων που προκύπτουν στις σημερινές συνθήκες όπως το ζήτημα του gentrification, της μετακίνησης -εκ-τοπισμού ανθρώπων, αλλά και των κοινωνικών αναπαραστάσεων, όπως το κοινωνικό φύλο, τα στερεότυπα εθνικοτήτων. Η δράση της είναι ενάντια σε κάθε διαδικασία ενσωμάτωσης , και αποκλεισμού και επιθυμεί να ενισχύσει αυτό που αναδύεται, όπως τις κοινότητες εκείνες που βασίζονται στη συγγένεια και που δημιουργούνται στην μετααποικιακή συνθήκη, τα αντικαπιταλιστικά κινήματα, γυναικεία κινήματα, οικολογικά , κινήματα μεταναστών, κουιρ [..]

Η έννοια του τόπου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο χώρος και οι δυνατότητές του αποτελούν σημαντική προβληματική της τέχνης που μ αυτόν τον τρόπο συνδέεται επιπλέον με την Αρχιτεκτονική[…]

Μέλημα της νομαδικής αρχιτεκτονικής είναι η κατασκευή δημόσιου χώρου ως χώρος εμπλοκής όπου πληθυντικές ταυτότητες μπορούν να συναντηθούν και να ανταγωνιστούν ως ένα πεδίο αντιπαράθεσης.

και την ανακοινωση τυπου για την Ημεριδα με θέμα Ε(κ)σωτερικότητες:Τέχνη, πολιτική και κοινωνία σε εποχή κρίσης

οι νέες μορφές καλλιτεχνικής δραστηριοποίησης, όπως η τοποειδής τέχνη (site-specific art), η
τέχνη κοινοτικής βάσης (community-based art), η δημόσια τέχνη (public art), ο
καλλιτεχνικός και ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός αποτελούν, σήμερα, πεδία σύγκρουσης
τόσο για τη θεωρία όσο και για τη συλλογική πρακτική, καθώς οι αντιφάσεις και οι
αντινομίες τους δεν είναι αμελητέες.

και ολα αυτα με αφορμή την αναδρομική εκθεση του Παντελή Λαζαρίδη Parkour. Στάσεις,
παραβάσεις, ελιγμοί 1961-2008
[εδω] (Καντε κλικ στο 12 για να δειτε την πλατεία αναμονής -Place d’attente)

cebbceb1ceb6ceb1cf81ceb9ceb4ceb7cf82

και εδω οπωσδήποτε τα κατευθειαν λινκ στα εργα του Λαζαρίδη που δεν τον ήξερα αλλά με εντυπωσιασε (δυστυχώς ειχα ηδη χασει την εκθεση )

αφαιρεσεις και αφηγηματα 1965-68

σχεδιασματα με μελανια 1967-69

ντοκουμεντα και σχολια 1968-76

ψηφια της πολης 2002-04

ψηφια της πολης: καταστασεις ετοιμοτητας 2004-08

ΥποΣημείωση

Η μετα-γραφή ξενων ονοματων με ελληνικους χαρακτήρες πρεπει οπωσδήποτε να συνοδευεται απο την πρωτότυπη. Μια λέξη σε ενα αρθρο, μια συναντηση με ενα ονομα πρεπει να αποτελει αφετηρια της μεγαλης περιπετειας της οικοδομησης της γνωσης. Την εποχή του Διαδικτύου αλφάβητα οπως το ελληνικό θέτουν  τα ορία τους, εκτός και εαν το προλάβουμε…

εν τω μεταξύ και κάνοντας κλικ στα υπερκειμενα ανακαλυπτουμε τον Αλλο