war 2.0, propaganda 2.0 or Public democracy 2.0

Δανείζομαι τον ευγλωτο τιτλο απο την πολυ ενδιαφερουσα δημοσιευση για τον ρολο των social media στο Gauravonomics blog

Διαβαζα νωρίτερα το Raising Yousuf and Noor: diary of a Palestinian mother

_bbc

Δε διαβασα την αλλη μεριά.

Βγαινοντας απο την προβολή του Βαλς με το Μπασιρ ( Waltz with Bashir)  ηθελα να κρατησω στο νου την σταση του Ari Folman απεναντι στις ακροτητες του πολεμου τους .

Ηθελα…Eχουν ομως τυφλωθει.

Περι καναπέος ….?

Περιπτωση 1

Ειχαν μαζευτεί ενα σωρό διαφημιστικά φυλλάδια πανω στο τραπέζι . Εκεινή την ευελικτη ζωνη των 8 με 10 με τους παρουσιαστές ειδησεων να επιλεγουν μεταξύ παραθυρου 1 και στουντιο 3, εκεινη την ωρα θα επελεγαν με φοντο την επικαιροτητα πως θα επιπλώσουν την καθημερινότητα τους. Εκεινος ο καναπές πρέπει να ειναι βολικός ? μοντερνος? πτυσσομενος? Περιοδικά διακοσμησης με σπιτια διακοσμημενα απο διακοσμητές, καταστηματων με εδρα καπου στη Κηφισιας, ΙΚΕΑ , η καρτα ενος επιπλοποιου συγγενή, και από τα 120 ενωμενα εργοστασια.

Περιπτωση 2

Hθελαν να πιστευουν πως ειχαν κανει ενα πρωτο πλανο της εκδρομής τους. Στο περιπου εννοειται. Συνδεθηκαν στο site, ορισαν γεωγραφικό πλατος και μήκος και αρχησαν την αναζητηση. Kλικ εδώ. Συνέχεια

περί συμπτωσεων και …κοινωνικών δεξιοτήτων

gooooooooooooooooooooooooooooooooοοοοοοοοοοοooooooooogle.

i’m feeling lucky.

που ψαχνω αλλοτινους φιλους , αντιζηλους και ερωτες.  που προσπαθω να θυμηθω ονοματα γραμμενα πισω απο φωτογραφιες και τετραδια που δεν εχω μπροστα μου. να ναι αραγε αυτος? να ειναι η ιδια? και δε της φαινοταν ! μα τον καταπιε η γη?

πέρνω μια απο τις δισεκατομμυρια διοδους επικοινωνιας, εξοδους κινδυνου, δρομους διαφυγης. χώνομαι σε καποια απο τις δισεκατομμυρια τρυπες που αφηνουμε ανοικτες, μαζευω ,μερικά απο τα φασολια του Κοντορεβυθουλη -τα οοοοοοοοοοοοοοο του google. Και οχι μόνο.

χ8ες στο γνωστό Pascaloσπιτο πληκτρολογουσα εκκλισεις, εστελνα μυνηματα σε ψηφιακα μπουκαλια ενώ απεναντι ο μοναχικος γερακος ταίζε τα περιστερια στα καγκελα οπου οι ιδιοκτητες δεν ειχαν φυτεψει εχθρικες αντιπεριστεριακες βελονες.

Νοιωθω μοναξια, quieres ser mi amigo * ? , je me sens seule, μ΄ακουει κανεις;

χ8ες , τοτε στη προ μπλογγερ εποχή.

σημερα, μπαινω σε σπιτικά και συνομιλω με σπιτονοικοκυριδες και καλεσμενους που νοιωθουν οπως εγώ και σκεφτονται οπως εγω. Ειπα εγω ? πια ειμαι εγω? Ποια ειμουν εγω ?

ξαναγυρναω στο Google. Ribenaki. Ribenaki? Το ψευδώνυμο μου για πολλα χρονια, ενθυμιο απο τα φοιτητικα χρονια οπου δυσκολευα τους παντες με ένα πολυσυλλαβο επιθετο. Ο χυμος διαφημιζοταν στην τηλεοραση, το φρουτο παρεπεμπε στο σημαινον , η καταληξη -ακη στους εκ Κρητης ορμωμενους, και εγω που ονειρευομουν να γινω συγγραφεας ειχα βρει τουλαχιστον τί θα γραφει πανω πανω το εξώφυλλο του μελλοντικου μου πονηματος : Κ. Ριμπενάκη. Βασικό. Το πιο βασικό.

Πληκτρολογώ  Ribenaki. Και ομως. Kαποιος αλλος κυκλοφορεί με αυτο το όνομα και θελω να τον γνωρισω. H Αγγελικη Νικολουλη ξυπναει μεσα μου . Αγριευομαι. Οπως αγριευτηκα με το Νεα γυναικα μονη ψαχνει.

Εχετε δικιο. Πρεπει να κανω αλη8ινους φιλους. Δε πρεπει να κοιταζω το γερακο αλλα το γιο του αραβα στη γωνια. Ας πηγαινω μονη στο café chez Léa.

σημερα ψαχνω στο google earth ,κατεβαζω την εικονα, σημειωνω με κοκκινο το Pascaloσπιτο και παρατηρω οτι εχει ανοιξει ενα Couleur café στη γωνια. Πιστευω οτι κατα συμπτωση παιζει και το ιδιο τραγουδι που προτεινε η phd.

* –Hola! como estas?

-Bien. o quieres que te cuente?