L’optionnel est obligatoire

Αρχιζω σιγα σιγα να καταλαβαινω τι μου συμβαινει. Τι μου αρέσει.

Για παραδειγμα, να διηγουμαι ανεκδοτα. Εναν ολοκληρο χρονο στον σκοτεινο θαλαμο του ΠΟΦΠΑ, στην Ιριδα και όπου αλλού. Δε συγκρατησα σχεδόν τιποτα για τους χρόνους, τα υγρά και την υπομονή στο σκοτάδι. Αντιθετως, αφησα ανεξελεγκτη τη φαντασία μου, λασκαρα και αλλο τους χρονους αφηγησης, παρατηρησα τα λεπτά όρια κορυφωσης της αγωνίας και της κουρασης.

Η να διηγουμαι  ιστορίες, γενικοτερα. Εξ ού και η προτιμηση μου για τους παραμυθάδες. Αλλά και για άλλους πολιτισμoυς, της Λατινικής Αμερικής για παραδειγμα. Διηγήματα απο τον 8ο όροφο, αν θυμάμαι καλά .  Συνέχεια