μια οχι τυπικη επισκεψη

ενοιωσα λιγο πως μπηκα στο σπιτι καποιου απροειδοποιητα. οχι οτι με ντρεποταν ή εκανε πως δεν ακουγε που χτυπουσα την πορτα. για αυτο και μου ανοιξε κιολας. αλλα να αρχικα αισθανθηκα καπως αβολα. σαν να επεφτε το ματι μου σε κατι που θα μπορουσα να μην ειχα καν κοιταξει. και αυτο απο διακριτικοτητα. αλλα δε γινεται. τουλαχιστον για καποιον που εχει μαθει να κοιταει και να βλεπει, εννοειται.

ξεστρωτα σεντονια, πανω στο στρωμα μαχη, ερωτικη προφανως, απο το παραθυρο μπαινει ο αερας που σκορπαει τον καπνο απο ενα τσιγαρο. η σιδερενια κουπαστη απο το κρεββατι εχει ακουμπησει στον τοιχο με δυναμη.στρατιωτικα αρβυλλα και στολη εξοδου ακουμπισμενα παρακει.

κορμια. μια λεξη τοσο ερωτικη οσο και οτι δηλωνει. με ολη τη ρωμη του λιγο μετα. που δε σε αφηνει να ησυχασεις. κανενας δεν ησυχαζει οταν ακομα παλλεται η επιθυμια.

μια αιθουσα γεματη επισκεπτες που κινουνται αναμεσα σε αντρες με αρχικα ή με ολοκληρο ονομα , να σαν το Δαυιδ, σαν σελιδες απο ημερολογιο .  δε διαβαζω περισσοτερα, βλεπω αυτο που εχω μπροστα μου προς τερψη, προς αγαλλιαση. να μην απευθυνεται καν σε εσενα και ομως να το νοιωθεις.

υγ: ετσι κανει ο ερωτας. σου κολλα δυο φτερα πεταλουδας στην πλατη για τα καλα. οπως εδω [ο]

Lacéré Anonyme

αυτη η ευτυχης συγκυρια νοηματων.

Carrefour Sèvres - Montparnasse, juillet 1961
Affiches lacérées marouflées sur toile, 319 x 810 cm

η αποκαλυψη αυτης της απιθανης συνευρεσης σημειων.

Raymond Hains et Jacques Villeglé, Ach Alma Manetro, février 1949
Affiches lacérées collées sur papier marouflé sur toile, 58 x 256 cm

Ο Villeglé επι-νοωντας τυχαιες συναντησεις, σχιζοντας απο κομπακτ χαρτινες επιφανειες τις λωριδες εκεινες που καταδυονταν στο χρονο εφερνε σε ενα επιπεδο συγχρονικο αυτα που δεν ειχαν υπαρξει παρα στη διαχρονια.

Rue Desprez et Vercingétorix – « La Femme », 12 mars 1966
Affiches lacérées marouflées sur toile, 251 x 224 cm
Musée Ludwig, Cologne, Allemagne

μια αναγνωση «υπερμνησιακη» (hypermnesique)


CGP [o]

for your eyes only

JR: Είμαι 25 χρονών και διαθέτω τη μεγαλύτερη αίθουσα τέχνης στον κόσμο. Έκθετω ελεύθερα στους δρόμους όλου του κόσμου, προσελκύοντας την προσοχή ανθρώπων που δεν είναι οι συνηθεις επισκέπτες μουσείων. Η δουλεια μου ειναι ενα μειγμα τέχνης και δράσης, μιλα για δέσμευση, για ελευθερία, για ταυτότητα και για όρια.

Δημιουργω «διάχυτη τέχνη» που εξαπλώνεται απρόσκλητη σε κτίρια γκέτο στα προάστια του Παρισιού (Portrait d’une génération, 2004-2006), στους τοίχους της Εγγύς Ανατολής (Face 2 Face, 2007), στις καταστραμενες γέφυρες στην Αφρική ή στις τενεκεδουπόλεις της Βραζιλίας (WΟΜΕΝ, σε εξέλιξη). Και συμμετέχει ο καθένας . Γριες γυναίκες γίνονται μοντέλα για μια ημέρα, παιδιά μετατρέπονται σε καλλιτέχνες για μια εβδομάδα. Καμιά σκηνή δε χωρίζει ηθοποιους και και θεατές, είναι οι ίδιοι.

Τα έργα μου δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά ένα χαμόγελο σε μια απρόσμενη θέση σας δίνει την εντύπωση ότι μπορεί μερικές φορές να συμβει … Καθώς παραμένω ανωνυμος, χωρίς να δινω καμία εξήγηση για αυτά τα γιγάντια πορτραιτα ανθρώπων που κανουν γκριματσες , αφήνω ελευθερο χώρο για μια συνάντηση ανάμεσα σε ένα υποκειμενο/δραστη και εναν περαστικο/διερμηνέα.

Βλεπω :WOMEN

eyekenya_action1

η μεγαλυτερη αφρικανικη τενεκεδουπολη Kibera- Κenya

terrerouge_kibera_jr_kenya

train_jr_kibera_41

jr_kibera_action1

jr_kibera_action2

kibera_action_lege-41

kibera_action_lege-3-2

απο ψηλα (στο Google Maps)

action_jr_global

ακουω

μετα  μια τενεκεδουπολη στο Rio de Janeiro, φαντασματα στη Phnom- Penh [{}]

…πολυ περισσοτερα απ΄οτι περιμενα να δω κανωντας ενα απλο (?) κλικ στο HyperUrbain [{}] για να χορτασω την περιεργεια μου για geospatiality, googleMaps, streetArt

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

J.R (artiste-photographe) official site [{}]

site Women Libération [{}]

O tempora, o mores

Gustave Courbet, 1866
huile sur toile
46 × 55 cm
musée d’Orsay

H παραγγελια του L’origine du monde αποδιδεται στον Khalil-Bey, τουρκο διπλωματη, πρωην πρεσβη της Οθωμανικης αυτοκρατοριας στην Αθηνα και στην Αγια Πετρουπολη που εγκατασταθηκε αργοτερα στο Παρισι. Η συλλογή του με τα ερωτικά συμπεριλάμβανε αλλο ένα απαγορευμένο πίνακα του Courbet , Le sommeil καθώς και το Le Bain turc του Ingres . Ο πινακας στολιζε το μπάνιο του συλλεκτη αλλά κρυμμένος πίσω απο μια πράσινη κουρτίνα αποκαλύπτοταν μόνο σε εκλεκτούς. Θα αλλαξει πολλα χέρια για περίπου ενάμιση αιώνα άλλα το προκλητικο του θεμα θα τον κραταει πάντα μακρια απο τα ματια του κοσμου.

Τελικα καταλήγει στον διασημο ψυχαναλυτη Jacques Lacan και στη γυναικα του Sylvie Bataille (πρωην συζυγο του Bataille).  Και εκεί ομως το L’ origine du monde θα κρατηθει κρυφό από τους περισσοτερους. Φαινεται ο Λακαν να ζητησε απο τον André Masson να κατασκευάσει μία κορνίζα με διπλή βάση οπου θα ζωγραφιζε ενα αλλο εργο . Eτσι δημιουργηθηκε μια σουρεαλιστικη εκδοχη του L’Origine du monde, η οποια μαζί με ένα αλλό εργο του Courbet λειτουργουσαν ως «μάσκες» . Το 1995 , o πινακας τίθεται σε κοινη θεα στο Μουσειο του Ορσε, το περιεχομενο του δε σοκάρει πια και η καρτα που το απεικονιζει συμεπριλαμβάνεται στα ευπώλητα.

Περισσότερα στο http://www.pileface.com/sollers/article.php3?id_article=323