σχεδον πανσεληνος

σχεδον τουρκια

σχεδον ευρωπη

σχεδον χθες

σχεδον 2011

με τις καλυτερες ευχες μου. ουτε εδω. ουτε εκει. παντου. αλλα παντα με υγεια

Advertisements

ξανα

θα ξαναπαμε Κ. σημερα κατα τις 5 . το θερμομετρο εδειχνε 23C , και ο ουρανος ηταν μπλε ουρανι (le vrai bleu ciel). προχ8ες οι φίλοι μας , που δεν μας κρατησαν μυστικο αυτο το απιθανο μερος , ετοιμασαν χωριατικα λουκανικα για την περισταση, και σημερα νομιζω ο ενας τους θα ψηνει ηδη ενα γλυκο που το ειπε κουναφα, κουνεφε ή κατι τετοιο . αλλα ειμαι σιγουρη οτι θα ειναι τελειο γιατι το γλυκο που εφτιαξε το σαββατο ηταν σαν γλυκο ζαχαροπλαστειου οχι σαν κατι πασταφλορες  που κανω εγω και περνιεμαι για grande chef.

το μερος βρισκεται  στην ανατολικη πλευρα του νησιου και στο νοτιο μερος ,εκει που ουτως η αλλως βρισκονται ολα τα τρομερα μερη που θα σας δειξω φετος, δε ξερω σημερα απο που φυσαει ο ανεμος αλλα αν ειναι σαν τη προηγουμενη φορα θα ειναι καπως ετσι

το καστρο

φιλοξενει στις πετρες του μια ποικιλια (απο τις πολλες που εχει αυτος ο τοπος) καβουρογαμοσαυρουκροκοδειλου που μου προκαλει ανατριχιλα αλλα τι να κανω, πρεπει να συνηθισω , οι κασιδες στη Ναξο ηταν ηδη αρκετα αηδιαστικες αλλα αυτες πια ξεπερνανε καθε οριο , την αλλη φορα στην αυλη κοντεψα να παθω εγκεφαλικο που ειδα μια κρεμασμενη αναποδα αναμεσα στο γιασεμι  με τη γλωσσιτσα της εξω . πλασματα του θεου , αλλα θα με στειλουν στον αλλο κοσμο.

τελοσπανων, το μαγαζακι ειναι ολο και ολο τρια τραπεζια κολλητα . στο πλαι καφασια με βαζα με γλυκα κουταλιου, λιαστες ντοματες , κριταμο, καπαρη και ελιες (και αλλα τοσα που δε ξερω τι ειναι ) , βιβλια στα ραφια για τον Επικουρο και τον Πελιτη και καρτ ποσταλ  του 30 με πανλευκες γυναικες με ολοστρογγυλα στηθη και ενα αυτοκολλητο της πρων Ανατολικης Γερμανιας στο κουτι του γενικου.

διπλα μας ο οικοδεσποτης (γιατι η αληθεια ειναι οτι αυτη την αισθηση σου δημιουργει) μαγειροτσουκαλευει απο την ωρα που θα κατσουμε μεχρι την ωρα που θα του πουμε φτανει μαστορα. μεταξυ αλατισματος και ανακατεματος , θα πει δυο τρεις κουβεντες  και θα απαντησει σε αλλες τοσες. σας λεω ειναι μια σταλια μερος.  πως χωρανε ανθρωποι , βαζα, πιατα, τετζερεδια , ιστοριες , μουσικες ; ναι την αλλη φορα επιασε το μπουζουκι ενας απο την παρεα, και εγω να σας πω την κρυφη μου αληθεια δεν ειμαι παντα οκ. με πιανει η τσικνα , με πιανει η μελαγχολια , με πιανει κατι. αλλα εχει δικιο ο μαστορας η καρδια θελει καυσιμα. και τα καυσιμα σε τετοιες φασεις ειναι τουλαχιστον τριαντα βαθμων.

πηγε αργα. εξω δεν εβλεπα πια τη θαλασσα οταν πηγα να ανασανω λιγακι παγωμενο αερα. ηταν οντως παγωμενος. κατι ασπρομαυρα γατακια περιμεναν στο τσιγκινο πιατακι τους. οι φωνες ακουγονταν εξω αλλα σας λεω εκει που ειμασταν ερημια.

πριν ειχαμε παει εδω . δεν σας το ειπα , θελω να σας μιλησω καιρο για τον νεο μου τοπο , παντα ηθελα αλλα πριν τα πραγματα ηταν πολυπλοκα, επεφταν και ξεχωριζαν σαν το λαδι απο το νερο .

ψαχναμε αυτη τη λιμνη που σαν περνας διπλα της απο ψηλα δε φαινεται, πρεπει να επιμεινεις με τη ματια να δεις αναμεσα απο τους κορμους και τα φυλωματα. μια μικρη λιμνουλα που ζει ενα ψαρι το γριβαδι αλλα θα εχετε ακουστα και απο αλλου

καπως ετσι εχει. χαρηκα που καθομαι ξανα απεναντι σας και σας μιλω. σε λιγο θα ερθει και ο καλος μου απο τη θαλασσα. εγω εμεινα να τα πουμε , δεν υπαρχει χρονος για ολα .

την προηγουμενη εβδομαδα ακουσα εκεινη την ανατριχιαστικη ειδηση για τον αλλοδαπο που βρηκαν στο Λαυριο. αγριευτηκα. θυμωσα. κατι πρεπει να κανουμε τις μερες που ερχονται. μαζι και ολοι ομως πια.