ειμαι ο,τι θυμαμαι (ή θυμαμαι ο,τι ειμαι)

Προσπαθω να καταλαβω τι συμβαινει με αυτο το τραγουδι. Αν ειναι η μελωδια που μου αρεσει. Αν ειναι τα λογια που μου θυμιζουν κατι. Κατα ενα παραξενο τροπο προσπαθωντας να ανακαλεσω τις μνημες μου, αναδευοντας τις, το ιζημα τους θαμπωνει περισσοτερο το υγρο παρελ8ον μου αποκαλύπτωντας  το σημερα.

Γιατί τα σημαδια μεταναστευουν οπως η ελια απο το πηγουνι της Αλμπερτιν στα χειλια της και μετα κοντα στο ζυγωματικο κατω απο το ματι της?

Νομιζα οτι εχω επιλλεκτικη μνημη, οτι ειμαι μυ8ομανης.

Η μνημη μας ομως υποπιπτει  σε σφαλματα. Οι αναμνησεις μας για τα περασμενα ειναι ατελεις. Ειναι κυνικα δημιουργηματα ,σχεδιασμενα απο το εγκεφαλο για να τις νοιω8ουμε παντα αλη8ινες, ανεξαρτητα απο το αν συνεβησαν πραγματικα ή οχι.  Και οχι μονο.  Η εγγραφη της μνημης αρχιζει με την τροποποιηση της συνδεσης μεταξυ δυο νευρωνων. Η διεργασια δημιουργιας μνημονικων εγγραματων χρειαζεται νεες πρωτεινες. Ετσι καθως ενα εγγραμα απαιτει καποιο βα8μο κυτταρικων κατασκευαστικων εργασιων, η χρονικη στιγμη ενσωματωνεται στην αρχιτεκτονικη του εγκεφαλου. Η διεργασια της εν8υμισης αλλαζει και εμας τους ιδιους.

Οσο για το εγγραμα, ειναι τοσο αλη8ινο οσο την τελευται αφορα που το ανακαλεσαμε. Οσο πιο συχνα σκεφτομαστε κατι, τοσο μεγαλυτερη ειναι η ανακριβεια που το χαρακτηριζει. Κα8ε φορα που 8υμωμαστε κατι η νευρωνικη δομη της μνημης υφισταται λεπτεπιλεπτες μεταβολες, μια διαδικασια που αποκαλειται επανεδραιωση. Το εγγραμα τροποποιειται απουσια του αρχικου ερε8ισματος,  με αποτελεσμα να αφορα λιγοτερο αυτο που θυμομαστε και περισσοτερο τον εαυτο μας. Ως εκ τουτου το κα8αρα αντικειμενικο εγγραμα, ειναι εκεινο το εγγραμα που δε θα γνωρισουμε ποτε. Τη στιγμη που ανακαλουμε στη μνημη μας ενα γεγονος, την ιδια ακριβως στιγμη ξεχναμε το πραγματικο γεγονος. Τελικα , οσο εχουμε αναμνησεις να ανακαλουμε , τα περι8ωρια των αναμνησεων τροποποιουνται, ωστε να ταιριαζουν με οσα γνωριζουμε τωρα.

Και με ορισμενες αναμνησεις που υφιστανται ανεξαρτητα απο το χρονο? Που εμφανιζοντε ξαφνικα σα φαντασμα? Τι γνωριζουμε για εκεινες τις ευτυχεις στιγμες, τις συγκλονιστικες αναλαμπες , les moments bienheureux?  Πως παραμενουν αυτες οι ασυνειδες αναμνησεις?  Με ποιον τροπο τις ανακαλουμε αφoτου εχουν ηδη ξεχαστει? Το μυστικο της μνημης φαινοταν οτι ειναι η διαρκης επαναληψη. Η ζωη ομως συμβαινει μια φορα.

Συμφωνα με μια θεωρια του Κausic Si …

Συρραμμενα αποσπασματα απο σελιδες 113-140 Ο Προυστ ηταν νευροεπιστημονας του Jonah Lehrer [{}]

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Seed Magazine [{}] νευρεπιστημες και τεχνη /βιολογια/πληροφορικη/οικολογια/ηγεσια…

6 thoughts on “ειμαι ο,τι θυμαμαι (ή θυμαμαι ο,τι ειμαι)

  1. @chez….αυτοι ηταν επιστημονες…εγω που δεν ειμαι τιποτα οταν ανακαλλω στην μνημη μου κατι, το βλεπω ολοζωντανο οταν θελω….πιστευω εχει να κανει με την φαντασια μου πιο πολυ και με το συναισθημα μου…
    Καλημερα !!!

  2. issalle καλημερα!
    σωστα ειπες το συναισθημα, οταν θελουμε. δεν θυμομαστε ,μεταφερει ο Λερερ, αυτο που συνεβει ακριβως αλλα αυτο που βλεπουμε υπο το χρονικο πρισμα του τωρα.
    ο συγγραφεας εχει και ενα ωραιο κεφαλαιο και για τον Σεζαν …

  3. μεγάλο θέμα έθιξες…
    τώρα που μεγάλωσαν οι γονεις μας βλέπω πολύ συχνά τα παιχνίδια που μας παίζει η μνήμη μπροστά μου. κι εγώ αναρωτιάμαι… ποιο είναι το σωστό και ποιό το λάθος.
    λάθος μου φυσικά, αφού ξέρουμε ότι ούτε αυτό το παιχνίδι ισχύει.
    μου αρεσε πολύ: » το κα8αρα αντικειμενικο εγγραμα, ειναι εκεινο το εγγραμα που δε θα γνωρισουμε ποτε».
    ωραία ανάρτηση!

  4. το εχω υποψιν μου το βιβλιο του lehrer αξιζει να το αγορασω λες;
    η μνημη μαλλον ειναι καταδικασμενη ειτε οταν την επαναφερεις να υποκεινται σε συγχωνευσεις ειτε οταν δεν τη χρησιμοποιεις να ξεχνιεται

  5. «Οσο πιο συχνα σκεφτομαστε κατι, τοσο μεγαλυτερη ειναι η ανακριβεια που το χαρακτηριζει».
    Άλλη μια απόδειξη ότι το παρελθόν δε θα έπρεπε να έχει καμιά σημασία 🙂 .
    Η μνήμη μου εμένα δεν είναι πολύ καλή…
    Ποτέ δε θυμάμαι κάτι με λεπτομέρειες.
    Πάντα πίστευα ότι αυτό συμβαίνει γιατί δε δίνω αρκετή σημασία στις στιγμές, ίσως…

  6. maria lemonati! εχεις δικιο ειναι καταδικασμενη! διαβασα οτι ουτε καν οι ασκησεις μνημης βοηθουν. απλα effet placebo.αυτο που κανει τα παιδια να εχουν καλυτερη μνημη ειναι περισσοτερο οι ποικιλια δραστηριοτητων που κινητοποιουν διαφορετικα και πολυεπιπεδα τον εγκεφαλο..

    λιλι8, ειναι terra igognita αλλα οχι χωρις λογο σιγουρα. για ολους τους λογους που την αφηνουμε εμεις αγνωστη ή που δεν μας επιτρεπει εκεινη να την γνωρισουμε

    chirine! …και εκεινο που δε συνεβει ποτε θα το υποστηριξουμε πεπεισμενοι οτι εγινε ετσι ακριβως
    για τη μνημη προφανως δεν ειναι σωστο η λαθος.Αυτος ο Προυστ ειχε δικιο να τον αναζητα τον χαμενο χρονο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s