εαρινη αποδρασις in the plain of Tragaia

Το σαββατο καναμε βολτα με τα ποδηλατα. ή μαλλον καναμε βολτα τα ποδηλατα. Οι δρομοι ηταν λασπωμενοι και γεματοι τεραστιες λακουβες με νερα και αναγκαστηκαμε να κοβουμε συνεχως απο την παραλια.

Την κυριακη κινηθηκαμε με σιγουρια κανοντας την εξης διαδρομη. Ξεκινησαμε απο τον πυργο Μπαζαιου στην πεδιαδα της Τραγαιας . Αρχικα ηταν καπως ετσι. Εχω παρατηρησει οτι το πρωτο χρωμα που εμφανιζεται την ανοιξη ειναι το κιτρινο και αμεσως μετα το ασπρο. Ακολουθει το μωβ με το φουξια

p3292283

παχιοι ισκιοι

p3292287

και αλλοι οχι τοσο

p3292297

ενα μοναχικο φραγκοσυκο εκτος εποχης

p3292294

λειχηνες

p3292296

που ειναι προφανως κολλητικες , εαν κρινω απο τα δεντρα

p3292300

Συνέχεια

για μια μπούρκα αδειανή, για μια Ameena

kader_attia_ghosts_sg_1

Kader Attia-Ghost

In Ghost, a large installation of a group of Muslim women in prayer, Attia renders their bodies as vacant shells, empty hoods devoid of personhood or spirit. Made from tin foil – a domestic, throw away material – Attia’s figures become alien and futuristic, synthesising the abject and divine. Bowing in shimmering meditation, their ritual is equally seductive and hollow, questioning modern ideologies – from religion to nationalism and consumerism – in relation to individual identity, social perception, devotion and exclusion. Attia’s Ghost evokes contemplation of the human condition as vulnerable and mortal; his impoverished materials suggest alternative histories or understandings of the world, manifest in individual and temporal experience.

shadi_ghadirian_like_everyday_yellow_glove

Shadi Ghadirian- Untitled from the Like Everyday Series

Challenging the international preconceptions of women’s roles within an Islamic state, Tehran-based artist Shadi Ghadirian’s photographs draw from her own experiences as a modern woman living within the ancient codes of Shariah law. Her images describe a positive and holistic female identity, humorously taking issue with the traditional roles by which women – both in the Middle East and universally – have been defined.

στη Saatchi Gallery μεχρι της 9 Μαιου 2009 UNVEILED: NEW ART FROM THE MIDDLE EAST [{ }]

και ενα ενδιαφερον αρθρο (στα γαλλικα σόρυ) L’art contre l’islamisme στο Riposte Laique

και απο ενα χωρο που κατεξοχην επικρινεται για τα γυναικεια πρωτυπα που προβαλλει,  o Τουρκοκυπριος  σχεδιαστης μοδας  Hussein Chalayan  [{ }] παρουσιασε το 1998 τη συλλογη Between

hussein_chalayan

απο το φιναλε της κολεξιον. Το video εδω [{ }] -μετα το 18:40 min οι 6 βερσιον της ιδιας «εικονας»

και καθε Αmeena [{ }]

περι ελληνων και γειτονων

Μαθαινω πολλα στα κουπεπκια για τους Τουρκους. Για τη πρασινη γραμμη , για την τουρκικη μοναξια (με αφορμη τους Τρεις Πιθηκους)  για τα στερεοτυπα και τη δυσκολια να προσεγγισεις το γειτονα οντας tabula rasa.

Πηγαινω στη Ψυρα και ανακαλυπτω μια ακομη εμπνευσμενη αποτυπωση μιας μακρας κοινης εμπειριας. Τι βλεπω?

01-03-09_2100

Στερεοτυπα μπλεγμενα  με αληθειες? μονο στερεοτυπα? μονο αληθειες? πώς να μιλησεις για τον εαυτο σου -που δεν ειναι ουτε γειτονας ουτε εχθρος -και να μη μπλεξεις με στερεοτυπα? πως να θιξεις τα κακως κειμενα χωρις να ενισχυσεις στερεοτυπα?

Tο πιο σημαντικο ειναι αν ο αλλος θελει να ακουσει (ή να δει)

– Hola! como estas?

-Bien! O quieres que te cuente?