εκεί πάνω, κάπου αλλού

Το κρεβατι της χωραγε ισα ισα στον πλαΪνό τοιχο κατω απο το παραθυρο. Το παραθυρο ηταν μολις ενα μετρο πανω απο το κρεββατι. Το ταβανι πανω απο το κρεββατι ηταν δεν ηταν εναμιση μετρο. Οταν στεκοταν ορ8ια πανω στο στρωμα εβλεπε τις σκεπές της πόλης. Η πορτα απειχε μολις εναμιση μετρο απο το προσκεφαλι της.

Οταν εσβηνε το φως, και τα φωτα της πολης φωτιζαν τους δρομους πολύ χαμηλα για να σπανε το σκοταδι του ουρανου -που δικαιουταν να βλεπει απο το παραθυρο της-, σκεφτοταν ολες τις ψυχες που εμεναν σε αυτό το δωματιο τους σχεδόν δυο αιωνες που υπηρχε το κτιριο.

Οταν ξαπλωνε, σε εκεινο το μικρο κρεββατι οπου δε χωρουσε κανενας μεγαλοσωμος ερωτας, παρατηρουσε τις κλειδαριες και τους συρτες στην πόρτα.

chambredebonne

Παρα πολλες. Παρα πολλοι για ενα δωματιο που καταλαμβανε με τη βια 5 τετραγωνικα μετρα κατω απο τις στεγες. Ηξερε οτι τα 5 σπιρτόκουτα κατω απο τη στέγη αντιστοιχουσαν σε 5 ευρυχωρα διαμερισματα που ειχαν θεα στο φωτισμενο δρομο. Ηξερε οτι για ενα μεγαλο διαστημα των δυο αυτων αιωνων, 5 ψυχές κατεβαιναν καθημερινα τις σκαλες για να υπηρετησουν τους κυριους και τις κυριες τους που ζουσαν στα ανετα σπιτικά με τα μεγαλα παραθυρα, τις ροζετες στα ταβανια και τα βαρια επιπλα. Και στο τελος της μερας, ανεβαιναν και κουρνιαζαν εκει πανω σαν τα περιστερια στον περιστερωνα τους.

Και αν ειναι γνωστη η ζωή τους την μέρα, τί γινονταν τη νυχτα;

Ποιες ελπιδες τους εσπρωχναν να κοιταξουν εξω απο τα παραθυρα;

Ποιοι φοβοι τους αναγκαζαν να σφαλιζουν τις πορτες με ολους τους συρτες και ολες τις κλειδαριές;

Ποιοι θορυβοι την νυχτα τους σηκωναν απο τον ελαφρύ υπνο τους;

Ποτε αραγε σταματουσε ενας επιμονος χτυπος στην πορτα;

 

Στην τεραστια ταρατσα του κτιριου διαμορφωθηκαν δυο δωματια με χωρους υγιεινης για τον θυρωρο και την οικογενεια του, ενω στην αλλη μερια της ταρατσας κατασκευαστηκαν πενηντα δωματια, ενα για καθε διαμερισμα. Κανενα απ΄ αυτά τα δώματα δεν ξεπερνούσε τα δύο τετραγωνικά μετρα, ενώ οι τοίχοι και οι πόρτες τους ήταν από σίδερο κι έκλειναν με λουκέτα που τα κλειδιά τους δόθηκαν στους ιδιοκτήτη των διαμερισμάτων. Τότε, αυτά τα σιδερένια δώματα ήταν πολλαπλών χρήσεων: από αποθήκες τροφίμων ή σπίτια για τα σκυλιά (αν ήταν μεγαλόσωμα ή επιθετικά) μέχρι και πλυστάρια  […]

Τα δώματα δε χρησίμεψαν ποτέ για δωμάτια υπηρεσίας, ίσως γιατί, εκείνη την εποχή, οι ένοικοι του κτι­ρίου ήταν αριστοκράτες και ξένοι, και δεν τους χωρούσε στο μυαλό ότι ήταν δυνατόν να μείνει άνθρωπος σ’ έναν τόσο στενό χώρο φρόντιζαν, λοιπόν, να υπάρχει ένα δωμάτιο για τους υπηρέτες στα ευρύχωρα και πολυτελή διαμερίσματα τους, ορισμένα απ’ τα οποία αποτελούνταν από οκτώ ή δέκα δωμάτια σε δύο επίπεδα, συνδεόμενα με εσωτερική σκάλα.

Το 1952, ξέσπασε η Επανάσταση, κι όλα άλλαξαν. […]

Ακολούθησε η Ινφίτα της δεκαετίας του 1970 […] 

Αυτό είχε ως συνέπεια τη βαθμιαία διακοπή κάθε δεσμού ανάμεσα στα σιδερένια δώματα και τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας. Οι πρώην υπηρέτες παρέδωσαν με το αζημίωτο τα σιδερένια δώματα τους σε άλλους, φτωχούς ενοίκους που έρχονταν από την επαρχία ή δούλευαν κάπου κοντά στο κέντρο κι είχαν ανάγκη από ένα φτηνό διαμερισματάκι εκεί κοντά.

Διαβάζω από Το Μεγαρο Γιακουμπιαν  (εκδ. Πολις) του Αλάα Αλ-Ασουάνι, ο οποιος παρατηρει τους χαρακτηρες-ενοικους του κτιριου και μεσα απο αυτούς την ζωή στη συγχρονη Αιγυπτο. Διαφθαρμενοι πολιτικοι που υπονομευουν το αυριο μιας χωρας, ιδεαλιστες νεοι που οδηγουνται σε εξτρεμιστικες λυσεις, ερωτικές προτιμησεις που αντιπαλευουν θρησκευτικες επιταγες, βιοπαλεστες ενοικοι της ταρατσας που εποφθαλμιουν την ανεση των διαμερισματων.

η ταινια The Yacoubian Building (2006)  ΕΔΩ (το αυθεντικο τρειλερ για να αποδωσει καλυτερα την ατμοσφαιρα ) και στο  imbd

Advertisements

11 thoughts on “εκεί πάνω, κάπου αλλού

  1. καλά πότε άλλαξες την hyperstructure;;;
    και εκεί που ετοιμαζόμουν να σου γράψω για την έκθεση στην Αθήνα »Οι εποχές των Μοντέρνων» στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ.Θεοχαράκη μέχρι τις 22/2 στην Αθήνα, με έργα από Μονέ μέχρι Ιβ Κλάιν, που διάβασα χτες στο ένθετο του Κόσμο του Επενδυτή…
    και που, κυρίως, ψηνόμουν να πάω…
    για την ταινία, θα έρθει ποτέ εδώ; ή θα πρέπει να ζητήσουμε να μας την βρουν, όχι απαραιτήτως με ελληνικούς υπότιτλους, γιατί τα αραβικά μου περιορίζονται σε πολύ εμβρυικό στάδιο…
    και κάτι άλλο, η βροχή και ο καιρός σου ξύπνησαν αναμνήσεις;;;
    εδώ μετά από ένα βροχερό βράδυ βγάζει ήλιο σιγά σιγά…
    grobibi

  2. -Πολύ ενδιαφερον το σημειωνω για τα Χριστουγεννα. Μου αρεσει τελικα που γινονται πραγματα στην πολη..
    -πότε εε? κινηθηκα πολύ γρηγορα αυτές τις μέρες. Λογω κεκτημενης ταχυητητας λοιπον (μεταξυ αλλων) εδωσα λαθος στοιχεια. Η ταινια παιζοταν περυσι την ανοιξη στην Αθηνα. Οποτε σε dvd, chavel!
    -οσο για το mondouble , δε θα ενοιωθε σπιτι του αν λογοκρινονταν. Αφου ηθελε …
    ματς

  3. merci pour l’info. θα βάλω κάποιον να το ψάξει…
    ποιος ήθελε καλέ;
    όσο για τα Χριστούγεννα,πολλά δρώμενα και λίγος χρόνος…
    καλό κυριακάτικο διάβασμα!!!

    γρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ (γουργουρίζω)

  4. Κάθε φορά που σε διαβάζω νοιώθω πολύ μικρή σε ότι αφορά τις γνώσεις μου στον κινηματογράφο ή στα εικαστικά γενικότερα..

    μερσί…

    για ό,τι προτείνεις!

  5. Όχι μόνο την υπερστρουκτούρα αλλά και την υπογραφή αλλάζεις σε Δt…Σ΄έχασα λιγάκι τώρα, αλλά θα σε ξαναδιαβάσω αύριο με καθαρό μυαλό…Μπον νουί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s