L’optionnel est obligatoire

Αρχιζω σιγα σιγα να καταλαβαινω τι μου συμβαινει. Τι μου αρέσει.

Για παραδειγμα, να διηγουμαι ανεκδοτα. Εναν ολοκληρο χρονο στον σκοτεινο θαλαμο του ΠΟΦΠΑ, στην Ιριδα και όπου αλλού. Δε συγκρατησα σχεδόν τιποτα για τους χρόνους, τα υγρά και την υπομονή στο σκοτάδι. Αντιθετως, αφησα ανεξελεγκτη τη φαντασία μου, λασκαρα και αλλο τους χρονους αφηγησης, παρατηρησα τα λεπτά όρια κορυφωσης της αγωνίας και της κουρασης.

Η να διηγουμαι  ιστορίες, γενικοτερα. Εξ ού και η προτιμηση μου για τους παραμυθάδες. Αλλά και για άλλους πολιτισμoυς, της Λατινικής Αμερικής για παραδειγμα. Διηγήματα απο τον 8ο όροφο, αν θυμάμαι καλά .  Επίσης προαιρετικό αλλά τελικά Υποχρεωτικό.

Επιχειρω μια μεταφραση του Δεκάλογου του τελειου διηγηματογραφου ενός απο τους αγαπημενους μου, του ουρουγουάγιου Horacio Quiroga (Οραθιο Κιρογα).

Ι. Πιστευε σε ενα δάσκαλο- Ποε, Μοπασαν, Κιπλινγκ, Τσεχωφ- οπως στον Θεό τον ιδιο

ΙΙ. Πιστευε οτι η τεχνη σου ειναι μια απροσιτη κορυφή. Μην ονειρευεσαι να την κατακτησεις. Οταν θα το επιτυχεις, θα το καταφερεις χωρις καν εσυ ο ιδιος να το γνωριζεις.

ΙΙΙ. Αντιστασου οσο μπορεις στη μιμιση, αλλα μιμησου εαν η επιδραση ειναι πολύ δυνατή . Περισσοτερο απο ο,τιδηποτε αλλο, η αναπτυξη της προσωπικοτητας απαιτεί μακρα υπομονή.

ΙV. Εχε τυφλή πιστη όχι στην ικανοτητα σου για θριαμβο, αλλά στον πόθο με τον οποιο την επιθυμεις. Αγαπα την τεχνη σου οπως την κοπελα σου, δινωντας της ολη σου την καρδιά.

V. Μην ξεκινας να γραφεις εαν δε γνωριζεις απο την πρωτη λεξη πού πας. Σε ενα επιτυχημενο διηγημα, οι τρεις πρωτες γραμμες ειναι εξισου σημαντικές με τις τρεις τελευταιες.

VI. Εαν θελεις να εκφρασεις με ακριβεια αυτη την κατασταση: «Απο το ποταμι φυσούσε ενα κρυο αγερι», δεν υπαρχουν σε καμια ανθρωπινη γλωσσα περισσοτερες απο τις παραπάνω λεξεις για να το εκφρασεις. Οταν πια θα είσαι κυριος των λεξεων σου, μην ανησυχεις αν παρατηρησεις οτι μεταξυ τους ριμάρουν ή όχι.

VII. Μη χρησιμοποιεις επιθετα χωρις λογο. Οσες χρωματιστες ουρες και εαν κολλησεις σε ενα αδυναμο ουσιαστικό, άχρηστες θα ειναι . Εαν βρεις το κατάλληλο , αυτο μονο θα εχει ενα χρωμα ασυγκριτο. Αλλα πρεπει να το βρεις.

VIII. Παρε τους ηρωες σου απο το χερι και οδηγησε τους σταθερά μεχρι το τελος, χωρις να βλεπεις τιποτα αλλο εκτός απο το δρομο που τους εχεις χαραξει. Μην αφαιρεισαι βλεπωντας αυτο που εκεινοι μπορουν ή δε τους ενδιαφερει να δουν. Μην εκμεταλλευεσαι τον αναγνωστη. Ενα διηγημα ειναι ενα μυθιστορημα απαλλαγμενο απο στολίδια. Εχε το σαν απολυτη αληθεια , αν και δεν ειναι.

IX. Μη γραφεις υπο την επιδραση του συναισθήματος. Αστο να πεθανει, και ανεφερε το αργοτερα. Εαν εισαι ικανος να το ξαναζωντανεψεις οπως οταν το εζησες, εχεις ήδη φτασει με την τεχνη σου στη μεση της διαδρομης.

X. Μη σκεφτεσαι τους φιλους σου οταν γραφεις , ουτε και την εντυπωση που θα κανει η ιστορια σου. Διηγησου σαν το αφηγημα σου να μην ενδιεφερε παρα μόνο ενα μικρο κυκλο ατομων , ενας εκ των οποιων θα μπορουσες να εισαι και εσύ. Μονο με αυτο το τροπο αποκτά ζωη το διηγημα.

… και στη συνεχεια, σκαναρισμενο στο καινουριο μου πολυμηχανημα ένα διηγημα του Quiroga  to-poypoyleniomaxilari , από καποιο μάθημα της Παυλάκη, θα ανεφερα μεταφραστή αλλα ούτε εκεινη αναφέρει. Για τους ισπανόφωνους, σας προτείνω μακροβούτια στη ψηφιακή βιβλιοθήκη literatura.us Στα ισπανικά με τον τιτλο el almohadon de plumas.

19 thoughts on “L’optionnel est obligatoire

  1. καθομαι αναπαυτηκα στην πολυθρονα και ξετυλιγω αργα αργα ενα σοκολατακι με φουντουκι. το βαζω στο στομα και λιωνει γλυκα καθως διαβαζω.
    κοιταω το περιτυλιγμα. πανω γραφει: καινουργιο ποστ στη mondouble.

  2. ‘Αργησα αλλά ήρθα.
    Να ξέρεις ότι οι επιστήμονες decortiquent τα κείμενα που διαβάζουν και δεν αφήνουν τίποτα να πέσει κάτω…οπότε τι είναι το ΠΟΠΦ, τα διηγήματα του 8ου ορόφου και ο μαξιλαροπόλεμος; (Je t’embete)
    H ουσία του ποστ είναι αλλού, και βρίσκεται στους ορισμούς/οδηγίες που μεταφέρεις απ΄το λατινοαμερικάνικο βιβλίο. Και είναι φοβεροί (να τους μάθεις απ’έξω) γιατί μιλάνε έμεσα για τη γλώσσα και την έκφραση σαν κάτι ζωντανό από μόνο του και πως να το χειριστείς. Και όντως έτσι είναι. Αραδιάζεις μια σειρά από λέξεις, γίνεται μια πρόταση και το νόημα σου ξεφεύγει. Να΄ναι καλά ο Quiroga.
    (Αυτό η λιτότητα στη χρήση των επιθέτων πολύ μου άρεσε).
    Άντε, την καλημέρα μου και καλό ξημέρωμα.

  3. @narita …την ανοιξη
    @λεμονατη…τον ουρανο με τ αστρα
    @phd, je ramasse tt, un par un:pofpa οπως πολιτιστ.ομιλος. φοιτητων παν.αθηνων, διηγηματα απο τον 8ο οροφο, οπως ισπ.φιλολογια Ι στον 8ο οροφο (νομιζω), μαξιλαροπολεμος οπως πουπολυλενιο μαξιλαρι… je t taquine
    ενας και ενας (μετρημενα λογια)
    tu bosses trop, je vois

  4. Non, non, je fais juste plusieurs choses en parallele…
    Αφού κάνεις ισπανική φιλολογία (ο σκοτεινός θάλαμος μάλλον σε club φωτογραφίας παραπέμπει), δεν μας γράφεις ένα ποστάκι για τον C.Fuentes που κάποτε μου άρεσε πολύ και τώρα έχω ξεχάσει; Άμα θες βέβαια.

  5. ε λοιπόν,phd, επεσες πανω σε καποιον από τους πολλούς συγγραφείς που δεν εχω διαβάσει…οπότε μαλλον δε μπορώ οχι δε θελω
    αρχιζω ομως μαγειρέματα για το επομενο ποστ.
    καλημερα και TGIF!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s