κατευθυνομενοι νοτια (μερος 2ο)

Ο χρονος ουτως ή αλλως ξεφευγει απο τη χουφτα μας οπως η άμμος. Καθυστερησα αρκετα μπροστα σε ενα λογικά ευκολο ερωτημα : κλειστα παπουτσια ή ορειβατικά σανδαλια με καλτσα? Ειχε περασει το μεσημερι , εκανε ζεστη και επελεξα το δευτερο , κρυβωντας ενα ζευγαρι πορτοκαλι καλτσες στη τσαντα μου..

Απο τον Πανερμο και τις παρακειμενες παραλιες που αποδειχθηκαν ‘παντερμες’ αποφασισαμε να κινηθουμε ακομα πιο νοτια …και λιγο ανατολικα. Στο δρομο για Καλαντό, στη στροφή για Σπεδό, περασαμε μπροστά απο καποιον Φαραω που εχει στάνες ή καποιον βοσκό που εχει τρελα με τον Φαραώ.

Κατεβηκαμε απο το αυτοκινητο (εβαλα τις καλτσες μου) και αντικρισαμε τη θαλασσα στο βαθος, πολυ βαθος ομως. Αναμεσα, οχι χωματα και αγκαθια οπως με ειχαν προειδοποιησει αλλα ΒΡΑΧΙΑ με μερικα χωματα και αγκαθια. Αιτςςςςςςςςς

Ουχχχχχχχχχ

-Παπαστρουφ ειναι μακρια ακόμα?

Αιτςςςςςςςςς

Βαχχχχχχχχχ

-Παπαστρουφ φτανουμε ?

Να κοιτα! Απεναντι μας στο βαθος μια μυτη θαλασσας φωλιαζε αναμεσα στη πλαγιά και καμια πενηνταρια κατασπροι γλαροι, ελυναν τις διαφωνιες τους μεγαλοφωνως πανω στη σκουροχρωμη αμμο. Ο ηλιος εφτανε ισα ισα εκει που εσκαγε σιγανα το κυμα .

Πεσαμε κατευθειαν σε πρασινα …θωλα νερά . Η αγνοια μου εκανε αντιλαλο στη πλαγιά.

Η θαλασσα δε μου φανηκε καθαρή  και εβλεπα το αντηλιακό να διαλυεται στο νερο σε καθε μου βημα. Η επιφωτηση , ευτυχως, μου ηρθε αμεσα . Στις δυο ακρες της παραλιας αναβλυζει γλυκο νερο που χυνεται στη θαλασσα αλλαζοντας τη συσταση της και τη θερμοκρασια της.

Το νερο ηταν απιστευτα ζεστο στην επιφανεια του και κρυσταλινο πιο βαθια. Απο την σπηλια της Ρινας, ακουγα τα πουλακια που ειχαν φωλιασει στην εισοδό της . Εκανα ασκησεις θαρρους για να προχωρησψω αλλα συνετιστηκα οταν φανταστικα νυχτεριδες να πετουν πανω απο το κεφαλι μου και ετσι δε συνεχισα. Λαθος μου?

Χαζολογισα για αρκετη ωρα σαν αφροψαρο στο νερο, χωρις καμια περιτη κινηση, με πονουσαν οι αστραγαλοι απο την καταβαση.

Προφυλαγμενοι στον μικρο ορμο δε βλεπαμε ουτε καν την κορυφη του λοφου. Στη θαλασσα δε βλεπαμε κανεναν μεχρι που πλησιασε ενα καικάκι που αλλαξε ροτα μολις μας προσεξε καλυτερα. Μηνα Μαιο και αρχες Ιουνη, ειναι αληθεια, οτι κακομαθαινουμε και θελουμε παραλιες πριβέ και αμμο απατητη και νερα παγωμενα…

με αγαπη ενα δωρακι για μια παραλια με ‘υψηλο συντελεστη δυσκολιας’ αφιερωμενο στη j-t-t που ειχε τα γεννεθλια της το Σαββατο. Φτου να μη σε ματιασω ;-)))

framic, τα ξασπρισμενα κοχυλια που βρισκαμε στο δασος ζουν πανω στα δεντρα!

8 thoughts on “κατευθυνομενοι νοτια (μερος 2ο)

  1. μα ειναι δυνατον να νεταρουμε και να συγκεντρωθουμε οταν βλεπουμε τετοιες φωτο;;

    ουτε εγω θα εμπαινα στη σπηλια .. απο φοβο των νυχτεριδων.. φοβαμαι μη μπουν αναμεσα στα μαλλια μου..

    χρονος -κλεψυδρα οντως.. αλλα οι φωτο μας αποζημιωνουν και κανουν backup τις εικονες μας

  2. Tο μεσημέρι που μπήκα εδώ, η ιστορία σου και οι φώτο με ξεκούρασαν πολύ. Μετρώ τις μέρες να βάλω και ΄γω μία άνω τελεία και να κατεβάσω ρολλά για μια απόκρυφη παραλία με γαλανά νερά…Για την Δονούσα μας λες; Kαι τι στο καλό είναι αυτά τα κοχύλια…πάνω σε δέντρα;

  3. σημερα πεταχτηκα απο το κρεββατι γιατι πρεπει να κανονησω και εγω τα των διακοπων μου. ο καθενας χρειαζεται να διακοψει απο κατι..
    Γραφω και για να σας πιτσιλισω με θαλασσινο νερο εκει που καθεστε ανυποψιαστοι μπροστα στο pc!
    Γραφω για μερη που μου αρεσουν, για να τα δειτε, γιατι το τοπιο αλλαζει . Για τη Δονουσα ευτυχως εχετε πολυ καιρο, για τη Ναξο λιγοτερο (γι αυτο κανω το κατσικι καθε μερα)
    …..ε που και που γραφω και καμια τρομακτικη ιστορια με νυχτεριδες…μπουυυυυυ

  4. περιμενω τον framic ποτε θα αντιδρασει εν τω μεταξυ..
    @phd, το κοχυλι -σα σαλιγκαρακι της τελευταιας φωτο θα το βρεις πολυ συχνα κατω στο χωμα σε δασακια σε πραθαλασσιες περιοχες. Μικροι λεγαμε οτι εκει παλια ηταν θαλασσα, και ηταν βυθος κτλ κτλ για αυτο και υπαρχουν αυτα τα κοχυλια. Τωρα,τα παρατηρω δεκαδες κολημενα πανω σε δεντρα (μεταξυ κυπαρισιου και κεδρου)
    τελικα τα σαλιγκαρια δεν εχουν μονο σχημα κοχλια..Τα φανταζεσαι bourguignon ?

  5. Μια χαρά μας πιτσίλισες…Έβαλα την θάλασσα σου φοντ σκριν, να κάνω μπάνιο κάθε φορά που ανοίγω τον κομπιούτορα…
    Δεν ρωτάς τους ντόπιους αν τρώγονται αυτά τα πράγματα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s