Στην La Paz, σαν πας…

Δημοσιευω εντυπωσεις καταγεγραμμένες στο ημερολογιο ταξιδίου και εικονες en vrac. Η phd πήρε σιγουρα την κυριακατικη καθημερινη με ενθετο dvd της Μαγιας Τσοκλη😉

Στις 5, στην υποδοχή, για ταξί με πρoορισμό το αεροδρόμιο της Santa Cruz. Υπνοβάτες. Té de coca στο αεροδρομιο, té de coca  στο αεροπλάνο. Απογείωση.

Προσγειωση. Πρωι, οχι τόσο νωρίς , η τελευταια όμως πτηση της ημερας γιατι αργοτερα οι ατμοσφαιρικές συνθηκες δε το επιτρεπουν. 3200 μετρα πανω απο τη θαλασσα. Χτισμενη σε μια χαράδρα. Κατέβηκα τις σκάλες στηριζόμενη στην κουπαστή. Μας συμβούλευσαν να συγκρατησουμε τον ενθουσιασμό μας και να μη βγουμε τρεχατοι. Περιεργαστηκα το τοπίο με το οξυγονο να περιοριζεται στα πνευμονια μου. Στο βάθος τα σύννεφα. Να στεκονται χαμηλα, σχεδον ακουμπισμενα στη γη . Σα φόντο σε πίνακα του Dali. Κατεβήκαμε με ταξι απο το Ceja στη La Paz.

Πρωτες Εντύπωσεις. Κατακοκκινες κατοικιες σκαρφαλωμένες, κρεμασμενες κατακορυφα στη χαραδρα. Ανθρωποι να κινουνται στις αποτομες ανηφοριες και τα σκαλοπατια. Μιλιουνια. Μικροσκοπικα λεωφορία.

Γυναικες με αστεια μαυρα καπελα του Σαρλώ. Υφασματα με εντονα χρωματα τυλιγμενα γυρω τους. Ηλιοκαμένα προσωπα. Ανθρωποι κρυμμενοι καταγής , αναμεσα σε πραγμάτιες , πορτοκαλόχρωμα, φρουτα, κονδυλωδη λαχανικά.

Μια απροσδιοριστη ασυναρτησια συναισθηματων, αισθησεων  και σκεψεων στο κεφάλι μου. Στο στομάχι μου. Η καρδια μου χτυπαει πιο δυνατα, μυρίζομαι φτωχια, βλεπω αδικία, ακούω κουραση. Θελω να μείνω ; Θέλω να φυγω;

Παιρνω τη φωτογραφικη μηχανη και κρυβομαι πισω απο το φακό της. clic! clic!

Ξενοδοχειο Μilton ; Ξενοδοχειο Ηilton ;

Ξενοδοχειο Μilton . Ο Travolta στα καλυτερα του. Ποικιλία από ταπετσαριες με αυθεντικά ψυχεδελικα μοτιβα σε καθε δωματιο. Στους 5 οροφους του ξενοδοχείου, ολοκληροι οι τοιχοι καλυμμενοι απο τεραστια φωτογραφια -αναπαρασταση παραλιας της Χαβαης το δειλινο. Αποχρωσεις ροζ, φουξια, μπλε αναλογα με τον οροφο. Ετεροκλητα διακοσμητικα στοιχεια : καθρεφτης Corazon sagrado, σαλονακια, καναπεδες , καδρα. Δικοσμηση ‘Δε πεταω τιποτα’. Τα 70΄s στα τοπ. Στη recepcion ειλικρινά χαμόγελα και στους καναπεδες τουριστες-χαλκομανια να λαχανιαζουν χωρις να ειναι ιδρωμενοι . Σε λιγο και εμεις . Η τσαγερα φατσα καρτα. Τé de coca. Και στο δισκακι, φυλλα για δροσερή αναπνοή .

Χανόμαστε στις γειτονιές, με το αργo βημα του Neil Armstrong στη Σελήνη. Κοιταζουμε καλύτερα. Βλέπουμε. Το πρωι δισταζα να τα φωτογραφισω. Στο παζαρι των μαγισσων, καθε λογης ματζουνι, γιατροσοφι απο νυχια γατας, μυτες τουκανο, σαλια βατραχου . Αποξηραμα εμβρυα λαμα αλλα και νεογεννητα θανατωμενα αμεσως με ασπρο κοντο τριχωμα. Δεμενα απο τα ποδια, για τη στιγμη της θυσιας και στιβαγμενα ετσι οριζοντιως σε κοινη θεα. Αποξηραμενοι σκατζοχοιροι, βατραχοι, προσφορες ζαχαρωτα στη Pacha Mama. Μυρωδια θανατου μπροστα απο τους παγκους με τα επινοηματα που δε καταφερνουν να κατευνασουν τις διαθεσεις των θεων για αυτη τη χωρα  (των πολιτικων τις γνωριζουμε).

Αρνουνται να βγουν στις φωτογραφιες , έχουν στο νου τους κατι που δεν ειναι στο δικο μου πολιτισμο , που δε μπορω να καταλαβω. Σηκωνονται αποτομα, σχεδον θυμωμενες, εγκαταλείπουν το σκηνικό.

Οι γυναικες με μορφη παιδικης σβουρας, πολυχρωμες, με τεραστιες περιφεριες και μαυρα γυαλιστερα μαλλια στολισμενα με μαυρα καπελα bowler (θα ελεγε κανεις η κορυφη της σβουρας).  Καθονται ακινητες, οκλαδόν, από το πρωί, τυλιγμενες κωνιωδως στις καπες τους χωρις να ξεχωριζουν ρουχα , χερια , εμπορεύματα, υπνος και ξυπνιος. Στο τελος της ημερας θα στριμωξουν οτι εμεινε απουλητο σε ενα τεραστιο μπογο και θα ξεκινησουν για την κουραστική πορεια στην κορυφή της πόλης .

Στη La Paz οι βιοπαλεστες ζουν στους λοφους, για να εχουν την απεριοριστη θεα στον κόπο της ζωης τους . Οι ευποροι ζουν χαμηλά με λιγοτερο κοπο στις μετακινήσεις (οπως και στην ιδια τη ζωή τους ) και οταν στρεφουν το κεφαλι τους ψηλα, οι κατοικιες με κοκκινα τουβλα δε ξεχωριζουν καν από το κοκκινο χωμα της γης. Μπορεί και να μη βλέπουν καν.

Tο βραδυ η βολτα με κουραζει, Με κουραζει το λιγοστο οξυγονο και οι ακομα λιγότερες διεξοδοι των κατοικων, οι ασφυκτικα γεματοι δρομοι με truffis, mini buses, buses, taxis, radio taxis. Με κουραζει που ο χρυσος της γης τους δε βοηθα αυτους που εγω συναντησα στη πόλη και στα χωριά να ζουν πιο ανετα. Καλό ταξίδι. Προσοχή στις αναταράξεις.

Eνθύμιο από τη La Paz, 2007

9 thoughts on “Στην La Paz, σαν πας…

  1. Ποιους μου θύμησες…συμφοιτητές μου που είχαν έρθει στην Ευρώπη με υποτροφία Simón Bolivar. Η αφρόκρεμα της βολιβιανής νεολαίας. Από άλλον κόσμο ερχόντουσαν αλλά ποιος ήξερε πόσο διαφορετικός…

    Διαβάζοντας σε αναρωτιέμαι για άλλη μια φορά αν θα ήθελα να δω αυτή την φτώχεια, αν θα ήθελα να νοιώσω αυτό το συναίσθημα της αδικίας (να έχω τόσα και αυτοί τόσα λίγα)…Να μείνω ή να φύγω που λες και ΄συ. Το ρίσκο κάνει όμως καλό…

    Ωραίο ταξίδι μας έδωσες γιατί το φίλτραρες μέσα από την προσωπική σου ματιά. Και σε άλλες αφηγήσεις λοιπόν, εδώ είμαστε να σε διαβάζουμε!

  2. @phd, φοβήθηκα οτι το κειμενο θα ακουστει σα κατηγορια , σα καταδικη της πολης και των ανθρωπων της. Δεν ειναι ομως αυτο, απλα ενοιωσα ενοχές που εχω γεννηθει απο τη σωστη μερια του πλανητη. Ενοιωσα αβολα που οι συνθηκες ζωής ηταν τοσο απανθρωπες για τους περισσοτερους. Και, αναμεσα τους κυκλοφορουσαμε , Ευρωπαιοι και εναλλακτικοι με τελευταιας τεχνολογιας εξοπλισμο αναβασης, ποδηλασιας, ορειβασιας πληρωνοντας σε ευρω trois fois rien.
    το ρισκο οντως μπορει να κανει καλό. Ανοιγει τα ματια.
    τελικα το dvd το ειδες?😉

  3. Καλησπέρα
    Όχι, το κείμενο σου δεν ακούστηκε σαν κατηγορία ή καταδίκη κανενός. Ίσα ίσα που οι ωραιοποιήσεις δεν έχουν ενδιαφέρον,ούτε το πολύ φολκλόρ. Μου άρεσε η περιγραφή των γυναικών που σηκώνονταν και δεν σας άφηναν να τις φωτογραφήσετε. Δηλώνει περηφάνεια εκ μέρους των. Και οι τύψεις που μπορούμε να έχουμε από τις τόσες διαφορές μεταξύ μας είναι φυσιολογικές και κάθε νορμάλ άνθρωπος τις έχει και τις διαχειρίζεται όπως καταλαβαίνει…

    Το DVD της Τσόκλη είναι ακόμα στο τραπέζι…pas le temps…πρέπει να γράψω και καινούργιο ποστάκι γιατί έχω ξεφύγει με τα μπλογκοπαίχνιδα…

  4. Μου είπες «au boulot» και στρώθηκα…Που είναι όμως το μπλογκοπαίχνιδο μου; (εκτός αν δεν θες να παίξεις, σεβαστό και αυτό).

    Την καλημέρα μου και ευχές για καλό τριήμερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s