ο (εν)εντιμος πολεμος της μνημης (και των βιβλιων)

Τα βραβεια αγοραστηκαν σε δραχμές  (3640) 2910. Λίγες για 488 σελιδες. Μαζι με το Καρδια τοσο ασπρη αλλα δε διαβαστηκαν ποτε στην ωρα τους. Συνεπεσαν με μια εποχη οπου μαθαινω σημαινει διαβαζω ελαβε τελος. Το τελος των ιστοριων τους και την αρχη των δικων μου. Μια καλή αρχη. Μια πολυ καλη αρχη. Στα βραβεια το 1960 εγραψε ο Cortazar  την ιστορια εικοσι διαφορετικών χαρακτηρων που κεδιζουν στη λοταρια μια κρουαζιερα προς αγνωστη κατευθυνση. Ενα ταξιδι αυτογνωσιας στην ουσια.

Ειχε ηδη αφησει πισω του το Buenos Aires οπου και διδαξε (μας περιγραφει και δυο απο αυτους στο βιβλιο)

και τη γωνια Peru και Αvenida de Mayo

γιατι ηρθε σε αντιθεση με τον περονισμο

και πηγε στο Παρισι το 1951 οπου ναι εβαλε μια  Maga στο Κουτσο (1963)-που ειναι για μενα μαζι με το Nadja (1928) τα βιβλια που πρεπει να διαβασει κανεις πηγαινοντας να ζησει-αλλα να ζησει- εκει. Και ενω τα Βραβεια εμειναν αθικτα σε μια πολη κοντα στη Βαρκελωνη, η Νadja εγινε προσκεφαλι αναγκαστικα στην επιστροφη . Ευτυχως γιατι αυτα που ειδε ο André Breton μεσα απο τα ματια της με βοηθησαν να χανομαι οπουδήποτε χωρις ενοχες και να βλεπω αυτα ακριβως που θα προσπερνουσα επιπολαια.  Τωρα ειμαι σαν ενας απο τους συνταξιδιωτες του Μαλκολμ  και στους εσωτερικους μονολογους του Περσιο βρηκα ενα σελιδοδεικτη απο ενα βιβλιοπωλειο στην Andorra La Vella λιγοτερο ξεχασμενο απο οτι η ιδια εκεινη η επισκεψη στο μυαλο μου. Πως θα μπορουσα να θυμηθω, χωρις φωτογραφιες? Αυτα τα δεκανικια της μνημης τοτε τυπωνονταν με φειδω.

Αλλα γιατι αραγε  καποιος να κατεβει απο το καρουσελ για να βγαλει φωτογραφιες ?

Magritte με αφορμή ενα συννεφο (ή μαλλον κανενα)

H μέρα φωτεινή , καταγαλανος ουρανός και ουτε ιχνος συννεφακι. Απολυτως κανενα.

Ομως, οπως δεν μπορω να πιστεψω οτι αυτη η μερα ειναι η γαληνη πριν την καταιγιδα ,ετσι δε μπορουσα να σκεφτω οτι θα δημοσιευα σημερα το παρακατω ποστ. Θα ξετυλιξω τη ακριβή σειρα των αλυσιδωτών, γεγονοτων και σκεψεων που με οδηγησαν σε αυτό (κατα τον προσφιλη τροπο των σουρεαλιστων που τοσο μαγευονταν απο το τυχαιο και το παιχνιδι των συνειρμων )

1. Στο Google, σημερα τουλαχιστον, φιγουραρει η πληροφορια των 110 χρονων απο τη γεννηση του René Magritte. Αυτο το συνειδητοποιησα πινωντας τον καφε και αφού μολις

2. ειχα επισκεφτει το blog της εκ Βρυξελλοχωριου ορμώμενης Krot , κανοντας ενα σχολιο που επαναλαμβανω και εδω

3. με αφορμή φυσικά την παντελή ελλειψη συννεφων

4. στα ματια του μυαλου μου ήρθαν οι παρακατω εικονες που ειχα δει σε ανυποπτο χρονο για το νεο Μουσειο Μagritte που ομως δε θυμώμουν πού

5. Θυμηθηκα ομως οτι εχω στα προχειρα αλλο ενα ποστ με τιτλο την αρχη της διασημης προτασης του συγκεκριμμένου σουρρεαλιστη ζωγραφου  Ceci n’est pas une pipe (αυτο δεν ειναι μια πιπα) αλλα μολις χθες βραδυ ειχα σκεφτει να το ονομασω Πατριδογνωσια και να το ενταξω σε μια αλλη θεματικη

6. και οχι αυτη του Σουρεαλισμου με την οποια φλερταρω παρα πολυ καιρό (μαρτυς μου η phd)

To νερό ειχε μπει πια στο αυλακι , οι συμπτωσεις παρα ήταν πολλές και μαλλον πιο ισχυρές απο την υποχρεωση που ειχα για τις 830 το πρωι (συγγνωμη Β. ) οποτε εψαξα για κατι παραπανω απ’ ότι θα βρειτε στη Wikipedia για το νεο Μουσειο Magritte το οποιο θα ανοιξει τις πορτες του στις 9 Ιουνιου 2009 στις Βρυξελλες.

Στις αιθουσες του , η μεγαλυτερη συλλογη εργων του βελγου σουρρεαλιστη θα κατανειμεται καπως ετσι. Παρεμπιπτοντως, βρηκα μια ενδιαφερουσα δημοσιευση και φωτογραφιες (και εκεινη με την πιπα) για μια εκθεση που εγινε στο Los Angeles County Museum of Art (LACMA) με τιτλο Magritte and Contemporary Art: The Treachery of Images

PS1 στις Βρυξελλες δεν εχω παει ποτέ

PPS αντιλαμβανομαι οτι μερικές φορες παραέχω hypetextuelle σκεψη για να γινομαι κατανοήτη

PPPS οι αυθεντικές φωτογραφιες που αναδημοσιευω  ΕΔΩ και ΕΔΩ

Καλημερα και καλο σαββατοκυριακο!

Ingres και Man Ray με αφορμη ενα βιβλιο του Μarques

Le bain turc ,1863, 108 x 108 cm

Τι εναι αυτο που κανει τον ηρωα του τελευταιου βιβλιου του Gabriel Garcia Marques, να αποφασισει να γιορτασει τα 90α γεννεθλια του με μεγαλειωδη τροπο,δινοντας στον εαυτο του ως δωρο μια νυχτα τρελου ερωτα με μια εφηβη παρθενα;

Τι ειναι αυτο που ωθει τον 82χρονο Ingres να υπογραψει το υστατο αριστουργημα του, το πιο ερωτικό από όλα τα έργα του με την εξης φραση΄: AETATIS LXXXII (στην ηλικια των 82 ετων);