για μια μπούρκα αδειανή, για μια Ameena

Kader Attia-Ghost

In Ghost, a large installation of a group of Muslim women in prayer, Attia renders their bodies as vacant shells, empty hoods devoid of personhood or spirit. Made from tin foil – a domestic, throw away material – Attia’s figures become alien and futuristic, synthesising the abject and divine. Bowing in shimmering meditation, their ritual is equally seductive and hollow, questioning modern ideologies – from religion to nationalism and consumerism – in relation to individual identity, social perception, devotion and exclusion. Attia’s Ghost evokes contemplation of the human condition as vulnerable and mortal; his impoverished materials suggest alternative histories or understandings of the world, manifest in individual and temporal experience.

Shadi Ghadirian- Untitled from the Like Everyday Series

Challenging the international preconceptions of women’s roles within an Islamic state, Tehran-based artist Shadi Ghadirian’s photographs draw from her own experiences as a modern woman living within the ancient codes of Shariah law. Her images describe a positive and holistic female identity, humorously taking issue with the traditional roles by which women – both in the Middle East and universally – have been defined.

στη Saatchi Gallery μεχρι της 9 Μαιου 2009 UNVEILED: NEW ART FROM THE MIDDLE EAST [{ }]

και ενα ενδιαφερον αρθρο (στα γαλλικα σόρυ) L’art contre l’islamisme στο Riposte Laique

και απο ενα χωρο που κατεξοχην επικρινεται για τα γυναικεια πρωτυπα που προβαλλει,  o Τουρκοκυπριος  σχεδιαστης μοδας  Hussein Chalayan  [{ }] παρουσιασε το 1998 τη συλλογη Between

απο το φιναλε της κολεξιον. Το video εδω [{ }] -μετα το 18:40 min οι 6 βερσιον της ιδιας “εικονας”

και καθε Αmeena [{ }]

for your eyes only

JR: Είμαι 25 χρονών και διαθέτω τη μεγαλύτερη αίθουσα τέχνης στον κόσμο. Έκθετω ελεύθερα στους δρόμους όλου του κόσμου, προσελκύοντας την προσοχή ανθρώπων που δεν είναι οι συνηθεις επισκέπτες μουσείων. Η δουλεια μου ειναι ενα μειγμα τέχνης και δράσης, μιλα για δέσμευση, για ελευθερία, για ταυτότητα και για όρια.

Δημιουργω “διάχυτη τέχνη” που εξαπλώνεται απρόσκλητη σε κτίρια γκέτο στα προάστια του Παρισιού (Portrait d’une génération, 2004-2006), στους τοίχους της Εγγύς Ανατολής (Face 2 Face, 2007), στις καταστραμενες γέφυρες στην Αφρική ή στις τενεκεδουπόλεις της Βραζιλίας (WΟΜΕΝ, σε εξέλιξη). Και συμμετέχει ο καθένας . Γριες γυναίκες γίνονται μοντέλα για μια ημέρα, παιδιά μετατρέπονται σε καλλιτέχνες για μια εβδομάδα. Καμιά σκηνή δε χωρίζει ηθοποιους και και θεατές, είναι οι ίδιοι.

Τα έργα μου δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά ένα χαμόγελο σε μια απρόσμενη θέση σας δίνει την εντύπωση ότι μπορεί μερικές φορές να συμβει … Καθώς παραμένω ανωνυμος, χωρίς να δινω καμία εξήγηση για αυτά τα γιγάντια πορτραιτα ανθρώπων που κανουν γκριματσες , αφήνω ελευθερο χώρο για μια συνάντηση ανάμεσα σε ένα υποκειμενο/δραστη και εναν περαστικο/διερμηνέα.

Βλεπω :WOMEN

η μεγαλυτερη αφρικανικη τενεκεδουπολη Kibera- Κenya

απο ψηλα (στο Google Maps)

ακουω

μετα  μια τενεκεδουπολη στο Rio de Janeiro, φαντασματα στη Phnom- Penh [{}]

…πολυ περισσοτερα απ΄οτι περιμενα να δω κανωντας ενα απλο (?) κλικ στο HyperUrbain [{}] για να χορτασω την περιεργεια μου για geospatiality, googleMaps, streetArt

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

J.R (artiste-photographe) official site [{}]

site Women Libération [{}]

Xακαν Γκιουρελ = Hakan Gurel?

Πως γραφεται το ονομα του Χακαν Γκιουρελ με λατινικους χαρακτήρες?  Ποσα κλικ μακρια ειναι οι πληροφοριες που ψαχνω σχετικά με τον τουρκο διανοουμενο , ακτιβιστή και αναλυτή της διεθνούς γεωπολιτικής με ειδίκευση σε θέματα πολιτισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συμμετοχής των πολιτών στα κοινά?

Προσκεκλημένος από το Γ΄ Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στη διαλεξή του μιλησε για τη σχέση ανάμεσα στην αισθητική με το κατεστημένο σύστημα που οργανώνει και διέπει τη ζωή μας, για το πώς η αισθητική και οι φόρμες της συμβάλλουν στην αναπαραγωγή ή την ανατροπή της εξουσίας.

Το αρθρο με τη συνεντευξη του στην Καθημερινή της 21-12-2008 και τιτλο [Οι νεοι ειχαν για ηγετη τους το θυμό]

Επιχείρησα να το γραψω Hakan Gurel και βρηκα μια ιστοσελιδα ενος τουρκου που ασχολειται με γεωπολιτικη και ενα αλλο δεσμο για το [Δικτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική] οπου διαβασα μετάξύ πολλων αλλων ενδιαφεροντων στο αρθρο της Ελενης Τζιρτζιλακη

(και φωτογραφία απο την παρεμβαση-performance της ιδίας)

Η δράση της Νομαδικής Αρχιτεκτονικής είναι αυτό που ονομάζεται κριτική καλλιτεχνική πρακτική και μπορεί να ειδωθεί ως την κριτική χωρικών ζητημάτων που προκύπτουν στις σημερινές συνθήκες όπως το ζήτημα του gentrification, της μετακίνησης -εκ-τοπισμού ανθρώπων, αλλά και των κοινωνικών αναπαραστάσεων, όπως το κοινωνικό φύλο, τα στερεότυπα εθνικοτήτων. Η δράση της είναι ενάντια σε κάθε διαδικασία ενσωμάτωσης , και αποκλεισμού και επιθυμεί να ενισχύσει αυτό που αναδύεται, όπως τις κοινότητες εκείνες που βασίζονται στη συγγένεια και που δημιουργούνται στην μετααποικιακή συνθήκη, τα αντικαπιταλιστικά κινήματα, γυναικεία κινήματα, οικολογικά , κινήματα μεταναστών, κουιρ [..]

Η έννοια του τόπου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο χώρος και οι δυνατότητές του αποτελούν σημαντική προβληματική της τέχνης που μ αυτόν τον τρόπο συνδέεται επιπλέον με την Αρχιτεκτονική[...]

Μέλημα της νομαδικής αρχιτεκτονικής είναι η κατασκευή δημόσιου χώρου ως χώρος εμπλοκής όπου πληθυντικές ταυτότητες μπορούν να συναντηθούν και να ανταγωνιστούν ως ένα πεδίο αντιπαράθεσης.

και την ανακοινωση τυπου για την Ημεριδα με θέμα Ε(κ)σωτερικότητες:Τέχνη, πολιτική και κοινωνία σε εποχή κρίσης

οι νέες μορφές καλλιτεχνικής δραστηριοποίησης, όπως η τοποειδής τέχνη (site-specific art), η
τέχνη κοινοτικής βάσης (community-based art), η δημόσια τέχνη (public art), ο
καλλιτεχνικός και ο ηλεκτρονικός ακτιβισμός αποτελούν, σήμερα, πεδία σύγκρουσης
τόσο για τη θεωρία όσο και για τη συλλογική πρακτική, καθώς οι αντιφάσεις και οι
αντινομίες τους δεν είναι αμελητέες.

και ολα αυτα με αφορμή την αναδρομική εκθεση του Παντελή Λαζαρίδη Parkour. Στάσεις,
παραβάσεις, ελιγμοί 1961-2008 [εδω] (Καντε κλικ στο 12 για να δειτε την πλατεία αναμονής -Place d’attente)

και εδω οπωσδήποτε τα κατευθειαν λινκ στα εργα του Λαζαρίδη που δεν τον ήξερα αλλά με εντυπωσιασε (δυστυχώς ειχα ηδη χασει την εκθεση )

αφαιρεσεις και αφηγηματα 1965-68

σχεδιασματα με μελανια 1967-69

ντοκουμεντα και σχολια 1968-76

ψηφια της πολης 2002-04

ψηφια της πολης: καταστασεις ετοιμοτητας 2004-08

ΥποΣημείωση

Η μετα-γραφή ξενων ονοματων με ελληνικους χαρακτήρες πρεπει οπωσδήποτε να συνοδευεται απο την πρωτότυπη. Μια λέξη σε ενα αρθρο, μια συναντηση με ενα ονομα πρεπει να αποτελει αφετηρια της μεγαλης περιπετειας της οικοδομησης της γνωσης. Την εποχή του Διαδικτύου αλφάβητα οπως το ελληνικό θέτουν  τα ορία τους, εκτός και εαν το προλάβουμε…

εν τω μεταξύ και κάνοντας κλικ στα υπερκειμενα ανακαλυπτουμε τον Αλλο

trapped(?)mind in chicken-wire

the pieces i do in chicken-wire come from a childlike side of my imagination, what i love is creating installations as three dimensional pictures, the simplicity of this material contains the magical power of transparency that is capable of giving each peace the lightness of an apparition, a ghost like quality, like a trace from memory.

…Wire Work and Baloon Work  of  Benedetta Mori Ubaldini here  [{}] & Fat galerie

στην Unconfined ειδα ενα αλλο εργο με συρμα της Ρουλας Αναγνωστου (μεχρι 31 Ιανουαριου)