i want to picture you my sweet nothing

οπως σου είπα ακομα ξυπναω νωρις, αλλα μ’αρεσει και ας τσουζουν τα ματια μου. μ’αρεσει να ακουω την πρωινη δροσια ακατοικητη απο βιαστικα φασαριοζικα νεανικά δικυκλα  και δυσκινητες νταλικες φορτωμενες ξεσκεπαστα εμφιαλωμενα νερα. μ’αρεσει να κοιταζω τα χρωματα και εχω μεινει εκει να κοιταζω μονο τα χρωματα. καθε φορα λεω να γραψω αλλα δε μου βγαινουν οι λεξεις. εχουν σκαλωσει στη παρωνυχιδα του δεικτη μου.

οι λεξεις των αλλων ομως με χορταινουν τα λαμπερα μεσημερια  : η ραγδαια επιδεινωση του θαναση χειμωνα  το fusil de chasse του Yasushi Inoué  και το Μπονσαι του Αλεχαντρο Σαμπρα

αλλες φορες απλα το ξασπρισμενο παιχνιδι των βραχων

ιδιατερα οταν εχω εξασφαλισει την πολυτελεια της απομονωσης

εαρινη αποδρασις in the plain of Tragaia

Το σαββατο καναμε βολτα με τα ποδηλατα. ή μαλλον καναμε βολτα τα ποδηλατα. Οι δρομοι ηταν λασπωμενοι και γεματοι τεραστιες λακουβες με νερα και αναγκαστηκαμε να κοβουμε συνεχως απο την παραλια.

Την κυριακη κινηθηκαμε με σιγουρια κανοντας την εξης διαδρομη. Ξεκινησαμε απο τον πυργο Μπαζαιου στην πεδιαδα της Τραγαιας . Αρχικα ηταν καπως ετσι. Εχω παρατηρησει οτι το πρωτο χρωμα που εμφανιζεται την ανοιξη ειναι το κιτρινο και αμεσως μετα το ασπρο. Ακολουθει το μωβ με το φουξια

παχιοι ισκιοι

και αλλοι οχι τοσο

ενα μοναχικο φραγκοσυκο εκτος εποχης

λειχηνες

που ειναι προφανως κολλητικες , εαν κρινω απο τα δεντρα

interactivité

Ενα τοξο. Να γεφυρωσει το μαυρο και το ασπρο. Η απαντηση σε αυτα που στριφογυριζαν στο μυαλο μου.

Ενα ουρανιο τοξο στο παραθυρο μου.

Ενα τοπιο που αλλαζει χρωματα. Οπως εγω σκεψεις  [{}] & [{}]

cielo tan blanco

Ουρανος τοσο ασπρος (cf corazon tan blanco, Javier Marias μετ.  Καρδιά τοσο άσπρη )

Ειναι αυτή η ασπρη μερα που περιμένουμε?

Καλο Σαββατοκύριακο

μετά το δεύτερο απαγορευτικό

πουν’ το πουν’ το το καράβι?  Ακυρωθήκανε δυο δρομολογια σημερα.

Το εδειχνε το 9αρι το meteo αλλά και τί να κανουμε ?

Περιμένουμε. Ακουμε τον αερα να λυσσομαναει. Κοιταμε τα καραβια. Αν δέσαν καπου εκτακτως. Αν έβαλαν οι εταιρείες καποιο επιπλεον.

MarineTraffic.com (για οσους επιδιδονται σε train/plane/boatspotting)  [FAQ ]

μετά τη βροχή

avant

et Αprès la pluie

ξεχάστηκα

ο Δουρειος ηχος ειναι η εκπομπη του Τζιμη Πανουση στον City. Τον αναφεραμε την Κυριακη στην εκδρομη στη Μουτσουνα καθώς και το Δρακουλα των Εξαρχίων, τη Γλυκια Συμορια (με το αγαπημενο Μαθημα Ανατομιας [ ]) ,το δισκακι Ζωντανοι στο Κυτταρο (με το Ξεχασμενο Πηγαδι [ ] ).

Σημερα το απογευμα ακουσαμε τις προηγουμενες εκπομπές του απο το αρχειο [ ]. Και ετσι οπως επρεπε να γινουν τα πραγματα ο Τζιμης εβαλε Βαρναλη να διαβασει Βαρναλη, την Μπαλαντα του κυρ-Μεντιου [ ] . Και μου φανηκαν γνωστά τα λογια . Ιδιως στο τέλος. Και μου το θυμισε. Ναι ειναι εκεινο του Ξυλουρη [ ] .

Περασε το απογευμα κι εγινε βραδυ ακούγωντας ποιητές να διαβάζουν ποιήματά τους. Μεταξύ αλλων και το Περασε κι εσβησε [ ] της Ζευγώλη – Γλέζου Διαλεχτής  απο τ’ Απεράθου, που έχει ως επίνειο του την Μουτσουνα.

Ενα σαββατοκύριακο (σαν όλα τα αλλα?)

Μεσα στον υπνο μου ακουγα αυτο το διακριτικο βουητό που κανει ο βοριας ωσπου να βρει σε μαντρες, σε πορτες , σε πατζουρια. Στα δικά μας πατζουρια. 

Το παραθυρο στο καθιστικο φιλτραρε το φως της ημερας με ενα μοναδικό τροπο. Η συνεχομενη αμμοβολή με επικαλλυψη αλμυρας των προηγουμενων ημερων ειχε προσδωσει στα τζάμια μια αδιαφανη οψη, θετωντας αυτοματως μια προκληση στους κατασκευαστες υγρών καθαριστικών.

Οσο ετοιμαζοταν ο καφες, ανοιξα τον υπολογιστή, εβαλα FIP και συνδεθηκα στο ΜΕΤΕΟ . Κινηση καθοριστική για τη ληψη κρισιμων αποφασεων: Πού 8α κολυμπήσουμε σήμερα?  Αφου πληροφορηθηκαμε την κατευθυνση του αερα, αποφασισαμε παρολα να δουμε πως θα ειναι και εκει.

στην επονομαζομενη Χαβάι δε περιμεναμε κατι διαφορετικό

 Στην Πλακα ήταν λιγο καλύτερα εφοσον τα μεγαλα συννεφα δεν παιζαν κρυφτό (δημιουργώντας μοναδικές εικόνες που ξυπνουσαν τον γιαπωνεζο μεσα μου)

κατευθυνομενοι νοτια (μερος 2ο)

Ο χρονος ουτως ή αλλως ξεφευγει απο τη χουφτα μας οπως η άμμος. Καθυστερησα αρκετα μπροστα σε ενα λογικά ευκολο ερωτημα : κλειστα παπουτσια ή ορειβατικά σανδαλια με καλτσα? Ειχε περασει το μεσημερι , εκανε ζεστη και επελεξα το δευτερο , κρυβωντας ενα ζευγαρι πορτοκαλι καλτσες στη τσαντα μου..

Απο τον Πανερμο και τις παρακειμενες παραλιες που αποδειχθηκαν ‘παντερμες’ αποφασισαμε να κινηθουμε ακομα πιο νοτια …και λιγο ανατολικα. Στο δρομο για Καλαντό, στη στροφή για Σπεδό, περασαμε μπροστά απο καποιον Φαραω που εχει στάνες ή καποιον βοσκό που εχει τρελα με τον Φαραώ.

Κατεβηκαμε απο το αυτοκινητο (εβαλα τις καλτσες μου) και αντικρισαμε τη θαλασσα στο βαθος, πολυ βαθος ομως. Αναμεσα, οχι χωματα και αγκαθια οπως με ειχαν προειδοποιησει αλλα ΒΡΑΧΙΑ με μερικα χωματα και αγκαθια. Αιτςςςςςςςςς

Ουχχχχχχχχχ

δύο βιβλία και δύο φωτογραφιες

Το Σαββατοκυριακο κολυμπουσα σε πελαγη λεξεων και χανόμουν (τι περιεργο!) στα δεδαλωδη μονοπατια της ιστοριας μας.  Μια βουτιά στο Βυζαντιο, ενα μακροβούτι στο Αγιο Ορος . Στεγνωνω στη σκια των επισοδιων των Βαλκανικων πολεμων … Αναμεσα δροσερές βουτιες σε ελληνικές (Ωω!) .

Απο το μ.Χ του Βασιλη Αλεξακη- του οποιου εχω μια αδυναμια για τη σχεση του με τις γλωσσες- κολυμπησα απεναντι (κολυμπω ακομη ) μεχρι το Τι ζητουν οι βάρβαροι του Δημοσθενη Κουρτοβικ . 

Το μεταφερω για την ευτυχή συγκυρια να διαβασω συνεχομενα δυο βιβλια που μου κρατουν το ενδιαφερον οχι μονο για τις αφηγηματικες τους αρετες αλλα και για τη δοση ιστοριας που ενσταλλαζουν στη πλοκή.

Και κυριως για εκεινο το ανατριχιαστικο σκρτατς με το νυχι που γινεται οταν ακριβως ξυνουμε αυτο που καθεται πανω μας λογω συγχρωτισμού , συνηθειας κτλ κτλ…

Οταν ο κόσμος έχει χάσει τη μνήμη του, όποιος παριστάνει πως θυμάται γίνεται δεκτός σαν προφήτης.   Εδώ

Ο χριστιανισμός, αγαπητέ μου φίλε, δεν συνεχίζει την αρχαιότητα, απλά την ακολουθεί όπως η νύχτα ακολουθεί τη μέρα. Η θεολογία αναιρεί τη φιλοσοφία. Η πρώτη απαντά σε όλα, ενώ η δεύτερη ξέρει κυρίως να ρωτά  Εδω

 ΥΓ. Τελικά τιποτα δεν ειναι τυχαιο, διαβαζω οτι ο Δ.Κ. εχει μεταφρασει 62 βιβλία ολων των ειδών απο οκτω ξένες γλωσσες