Magritte με αφορμή ενα συννεφο (ή μαλλον κανενα)

H μέρα φωτεινή , καταγαλανος ουρανός και ουτε ιχνος συννεφακι. Απολυτως κανενα.

Ομως, οπως δεν μπορω να πιστεψω οτι αυτη η μερα ειναι η γαληνη πριν την καταιγιδα ,ετσι δε μπορουσα να σκεφτω οτι θα δημοσιευα σημερα το παρακατω ποστ. Θα ξετυλιξω τη ακριβή σειρα των αλυσιδωτών, γεγονοτων και σκεψεων που με οδηγησαν σε αυτό (κατα τον προσφιλη τροπο των σουρεαλιστων που τοσο μαγευονταν απο το τυχαιο και το παιχνιδι των συνειρμων )

1. Στο Google, σημερα τουλαχιστον, φιγουραρει η πληροφορια των 110 χρονων απο τη γεννηση του René Magritte. Αυτο το συνειδητοποιησα πινωντας τον καφε και αφού μολις

2. ειχα επισκεφτει το blog της εκ Βρυξελλοχωριου ορμώμενης Krot , κανοντας ενα σχολιο που επαναλαμβανω και εδω

3. με αφορμή φυσικά την παντελή ελλειψη συννεφων

4. στα ματια του μυαλου μου ήρθαν οι παρακατω εικονες που ειχα δει σε ανυποπτο χρονο για το νεο Μουσειο Μagritte που ομως δε θυμώμουν πού

5. Θυμηθηκα ομως οτι εχω στα προχειρα αλλο ενα ποστ με τιτλο την αρχη της διασημης προτασης του συγκεκριμμένου σουρρεαλιστη ζωγραφου  Ceci n’est pas une pipe (αυτο δεν ειναι μια πιπα) αλλα μολις χθες βραδυ ειχα σκεφτει να το ονομασω Πατριδογνωσια και να το ενταξω σε μια αλλη θεματικη

6. και οχι αυτη του Σουρεαλισμου με την οποια φλερταρω παρα πολυ καιρό (μαρτυς μου η phd)

To νερό ειχε μπει πια στο αυλακι , οι συμπτωσεις παρα ήταν πολλές και μαλλον πιο ισχυρές απο την υποχρεωση που ειχα για τις 830 το πρωι (συγγνωμη Β. ) οποτε εψαξα για κατι παραπανω απ’ ότι θα βρειτε στη Wikipedia για το νεο Μουσειο Magritte το οποιο θα ανοιξει τις πορτες του στις 9 Ιουνιου 2009 στις Βρυξελλες.

Στις αιθουσες του , η μεγαλυτερη συλλογη εργων του βελγου σουρρεαλιστη θα κατανειμεται καπως ετσι. Παρεμπιπτοντως, βρηκα μια ενδιαφερουσα δημοσιευση και φωτογραφιες (και εκεινη με την πιπα) για μια εκθεση που εγινε στο Los Angeles County Museum of Art (LACMA) με τιτλο Magritte and Contemporary Art: The Treachery of Images

PS1 στις Βρυξελλες δεν εχω παει ποτέ

PPS αντιλαμβανομαι οτι μερικές φορες παραέχω hypetextuelle σκεψη για να γινομαι κατανοήτη

PPPS οι αυθεντικές φωτογραφιες που αναδημοσιευω  ΕΔΩ και ΕΔΩ

Καλημερα και καλο σαββατοκυριακο!

Ingres και Man Ray με αφορμη ενα βιβλιο του Μarques

Le bain turc ,1863, 108 x 108 cm

Τι εναι αυτο που κανει τον ηρωα του τελευταιου βιβλιου του Gabriel Garcia Marques, να αποφασισει να γιορτασει τα 90α γεννεθλια του με μεγαλειωδη τροπο,δινοντας στον εαυτο του ως δωρο μια νυχτα τρελου ερωτα με μια εφηβη παρθενα;

Τι ειναι αυτο που ωθει τον 82χρονο Ingres να υπογραψει το υστατο αριστουργημα του, το πιο ερωτικό από όλα τα έργα του με την εξης φραση΄: AETATIS LXXXII (στην ηλικια των 82 ετων);

O tempora, o mores

Gustave Courbet, 1866
huile sur toile
46 × 55 cm
musée d’Orsay

H παραγγελια του L’origine du monde αποδιδεται στον Khalil-Bey, τουρκο διπλωματη, πρωην πρεσβη της Οθωμανικης αυτοκρατοριας στην Αθηνα και στην Αγια Πετρουπολη που εγκατασταθηκε αργοτερα στο Παρισι. Η συλλογή του με τα ερωτικά συμπεριλάμβανε αλλο ένα απαγορευμένο πίνακα του Courbet , Le sommeil καθώς και το Le Bain turc του Ingres . Ο πινακας στολιζε το μπάνιο του συλλεκτη αλλά κρυμμένος πίσω απο μια πράσινη κουρτίνα αποκαλύπτοταν μόνο σε εκλεκτούς. Θα αλλαξει πολλα χέρια για περίπου ενάμιση αιώνα άλλα το προκλητικο του θεμα θα τον κραταει πάντα μακρια απο τα ματια του κοσμου.

Τελικα καταλήγει στον διασημο ψυχαναλυτη Jacques Lacan και στη γυναικα του Sylvie Bataille (πρωην συζυγο του Bataille).  Και εκεί ομως το L’ origine du monde θα κρατηθει κρυφό από τους περισσοτερους. Φαινεται ο Λακαν να ζητησε απο τον André Masson να κατασκευάσει μία κορνίζα με διπλή βάση οπου θα ζωγραφιζε ενα αλλο εργο . Eτσι δημιουργηθηκε μια σουρεαλιστικη εκδοχη του L’Origine du monde, η οποια μαζί με ένα αλλό εργο του Courbet λειτουργουσαν ως “μάσκες” . Το 1995 , o πινακας τίθεται σε κοινη θεα στο Μουσειο του Ορσε, το περιεχομενο του δε σοκάρει πια και η καρτα που το απεικονιζει συμεπριλαμβάνεται στα ευπώλητα.

Περισσότερα στο http://www.pileface.com/sollers/article.php3?id_article=323