χ

επιτελους νοιωθω ενα μυλο στο κεφαλι μου. σκεψεις και εικονες πεφτουν βροχηδον, καταρρακτωδως και εγω να μη μπορω να τις συγκρατησω. ουτε να γραψω γιατι δεν εχω τις λεξεις, ουτε  να φτιαξω κατι, προσπαθησα.  μιλαω περισσοτερο τελευταια . αφηγουμαι. αλλα θελω να βλεπω και να με βλεπουν, να χρησιμοποιω τα χερια  γιατι δεν το εχω ακριβως. αυτος ο μυλος στο κεφαλι μου με ταραζει. σαν να κανω μετακομιση , σαν να καιω συνεχως τα κεικ, σαν να χτυπανε ολα τα τηλεφωνα μαζι σε ενα μεγαλο αδειονο γραφειο

κι ομως τελικα ειναι μονο εικονες

ισως αν ειχα μια μικρη βιντεοκαμερα, χωρις λογια θα εδειχνα απλα τι εννοω . προβατακια με τον λωρο να κρεμεται ακομα απο τον αφαλο τους χοροπηδουν στην ακρη του δρομου, αναβαθμιδες με γιγαντιαια λαχανα που μπορει να κρυβουν στα φυλλα τους μωρα, τον παππου  πανω στο γαιδαρο και να εχει πανιά αντι για σαμαρι και τον σκυλο δεμενο με σκοινι, μια παρεα ανεμογεννητριες στο αιολικο τους παρκο και τα βουνα της Ικαριας στο βαθος- οταν εχει ηλιο και νοτιά- αλλα τοτε βλεπεις τα παντα μεχρι  τα βραχια του Αζαλά

και εκεινη η μουσικη κουρελου?

στο βουβο τοπιο, τερμα θεου αρχη αλλαχ

γεματο στροφες που παλευουν για μια συχνοτητα . δεξιες στροφες και πιάνω ραδιο τουρκια με αμανεδες και τη βαρια προφορα μιας Τζεμιλέ και αριστερες ξανά δευτερο προγραμμα. αλλα ειναι τοσο αποτομες οι στροφες που ουτε μισο λεπτο δε κραταει η μια φωνη αρχιζει η αλλη, σαν εγω και ο αλλος, μια Τουρκια και μια νοτια Δανια, σα βοτκα ρεντμπουλ και τσιγαρο και βουτια στη θαλασσα και καταμεσημερο. ναι καπως ετσι.

Soha- Café bleu

D’ici et d’ailleurs (2007)

influences:  BILLIE HOLIDAY/DINAH WASHINGTON/NINA SIMONE/MUDDY WATTERS/JOHN LEE HOOKER/BETTIE SMITH /JILL SCHOTT/LAURYN HILL/BADU/GLADYS KNIGHT/ALICIA KEYS/GARNET SILK/ PETER TOSH/THE HEPTONES/MIGHTY DIAMONDS/DENIS BROWN/BERES HAMMOND/ ANYA STEPHENS/ BUJU BANTON/BENNIE MAN/CELIA CRUZ/COMPAY SEGUNDO/ LILA DOWN /SANTANA/TITO PUENTE/RAY BARRETTO/IBRAHIM FERRER / MICHEL LEGRAND /AZNAVOUR/GAINSBOURG..FEIST TUPAC SHAKUR/ PHARCYDE /GURU/MISSY ELLIOTT/NAS …

Soha @myspace

Σου αξιζε (να πεσεις στη λαθος μερια του χαρτη)

La petite carte en plastique que l’état m’a donnée,
Ah ouais, je l’ai bien méritée
Naitre en république dans une clinique chauffée
Ah ouais je l’ai bien méritée
Les bancs de mon école, le pouvoir d’étudier
Ah ouais je l’ai bien méritée
Aller voir mon docteur quand j”me sens fatiguée
Ah ouais je l’ai bien méritée
La douceur de l’enfance, l’amour qu’on m’a donnée

Bah ouais c’est vrai j’y avais pas pensé
Bah oui, pardi, on me l’a toujours dit
Bon sang, c’est sur, c’est la loi de la nature
C’est l’évidence, t’avais qu’à naitre en France

Et tans pis pour ta gueule si t’es né sous les bombes
Bah ouais tu l’as bien mérité
T’avais qu’à tomber du bon côté de la mape monde
Bah ouais tu l’as bien mérité
Si la terre est aride y’a qu’à trouver d’la flotte
Bah ouais
Un peu de nerf mon gars pour la remplir ta hotte,
Bah ouais
On prend pas un bateau si on n’sait pas nager
Bah non
On n’a que ce qu’on mérite, alors t’as mérité

Bah ouais c’est vrai j’y avais pas pensé
Bah oui, pardi, on me l’a toujours dit
Bon sang, c’est sur, c’est la loi de la nature
C’est l’évidence, t’avais qu’à naitre en France
C’est l’évidence, t’avais qu’à naitre en France
Bah ouais j’y avais pas pensé
Bah tiens c’est bien donnons nous les moyens
C’est l’évidence, t’avais qu’à naitre en France
C’est l’évidence, t’avais qu’à naitre en France

- . – . – . – . -

Clarika  [{}] νεο αλμπουμ Moi en mieux

ειμαι ο,τι θυμαμαι (ή θυμαμαι ο,τι ειμαι)

Προσπαθω να καταλαβω τι συμβαινει με αυτο το τραγουδι. Αν ειναι η μελωδια που μου αρεσει. Αν ειναι τα λογια που μου θυμιζουν κατι. Κατα ενα παραξενο τροπο προσπαθωντας να ανακαλεσω τις μνημες μου, αναδευοντας τις, το ιζημα τους θαμπωνει περισσοτερο το υγρο παρελ8ον μου αποκαλύπτωντας  το σημερα.

Γιατί τα σημαδια μεταναστευουν οπως η ελια απο το πηγουνι της Αλμπερτιν στα χειλια της και μετα κοντα στο ζυγωματικο κατω απο το ματι της?

Νομιζα οτι εχω επιλλεκτικη μνημη, οτι ειμαι μυ8ομανης.

Η μνημη μας ομως υποπιπτει  σε σφαλματα. Οι αναμνησεις μας για τα περασμενα ειναι ατελεις. Ειναι κυνικα δημιουργηματα ,σχεδιασμενα απο το εγκεφαλο για να τις νοιω8ουμε παντα αλη8ινες, ανεξαρτητα απο το αν συνεβησαν πραγματικα ή οχι.  Και οχι μονο.  Η εγγραφη της μνημης αρχιζει με την τροποποιηση της συνδεσης μεταξυ δυο νευρωνων. Η διεργασια δημιουργιας μνημονικων εγγραματων χρειαζεται νεες πρωτεινες. Ετσι καθως ενα εγγραμα απαιτει καποιο βα8μο κυτταρικων κατασκευαστικων εργασιων, η χρονικη στιγμη ενσωματωνεται στην αρχιτεκτονικη του εγκεφαλου. Η διεργασια της εν8υμισης αλλαζει και εμας τους ιδιους.

Οσο για το εγγραμα, ειναι τοσο αλη8ινο οσο την τελευται αφορα που το ανακαλεσαμε. Οσο πιο συχνα σκεφτομαστε κατι, τοσο μεγαλυτερη ειναι η ανακριβεια που το χαρακτηριζει. Κα8ε φορα που 8υμωμαστε κατι η νευρωνικη δομη της μνημης υφισταται λεπτεπιλεπτες μεταβολες, μια διαδικασια που αποκαλειται επανεδραιωση. Το εγγραμα τροποποιειται απουσια του αρχικου ερε8ισματος,  με αποτελεσμα να αφορα λιγοτερο αυτο που θυμομαστε και περισσοτερο τον εαυτο μας. Ως εκ τουτου το κα8αρα αντικειμενικο εγγραμα, ειναι εκεινο το εγγραμα που δε θα γνωρισουμε ποτε. Τη στιγμη που ανακαλουμε στη μνημη μας ενα γεγονος, την ιδια ακριβως στιγμη ξεχναμε το πραγματικο γεγονος. Τελικα , οσο εχουμε αναμνησεις να ανακαλουμε , τα περι8ωρια των αναμνησεων τροποποιουνται, ωστε να ταιριαζουν με οσα γνωριζουμε τωρα.

Και με ορισμενες αναμνησεις που υφιστανται ανεξαρτητα απο το χρονο? Που εμφανιζοντε ξαφνικα σα φαντασμα? Τι γνωριζουμε για εκεινες τις ευτυχεις στιγμες, τις συγκλονιστικες αναλαμπες , les moments bienheureux?  Πως παραμενουν αυτες οι ασυνειδες αναμνησεις?  Με ποιον τροπο τις ανακαλουμε αφoτου εχουν ηδη ξεχαστει? Το μυστικο της μνημης φαινοταν οτι ειναι η διαρκης επαναληψη. Η ζωη ομως συμβαινει μια φορα.

Συμφωνα με μια θεωρια του Κausic Si …

Συρραμμενα αποσπασματα απο σελιδες 113-140 Ο Προυστ ηταν νευροεπιστημονας του Jonah Lehrer [{}]

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Seed Magazine [{}] νευρεπιστημες και τεχνη /βιολογια/πληροφορικη/οικολογια/ηγεσια…

what else is there?

ft Karin Dreijer Andersson

for your eyes only

JR: Είμαι 25 χρονών και διαθέτω τη μεγαλύτερη αίθουσα τέχνης στον κόσμο. Έκθετω ελεύθερα στους δρόμους όλου του κόσμου, προσελκύοντας την προσοχή ανθρώπων που δεν είναι οι συνηθεις επισκέπτες μουσείων. Η δουλεια μου ειναι ενα μειγμα τέχνης και δράσης, μιλα για δέσμευση, για ελευθερία, για ταυτότητα και για όρια.

Δημιουργω “διάχυτη τέχνη” που εξαπλώνεται απρόσκλητη σε κτίρια γκέτο στα προάστια του Παρισιού (Portrait d’une génération, 2004-2006), στους τοίχους της Εγγύς Ανατολής (Face 2 Face, 2007), στις καταστραμενες γέφυρες στην Αφρική ή στις τενεκεδουπόλεις της Βραζιλίας (WΟΜΕΝ, σε εξέλιξη). Και συμμετέχει ο καθένας . Γριες γυναίκες γίνονται μοντέλα για μια ημέρα, παιδιά μετατρέπονται σε καλλιτέχνες για μια εβδομάδα. Καμιά σκηνή δε χωρίζει ηθοποιους και και θεατές, είναι οι ίδιοι.

Τα έργα μου δεν αλλάζουν τον κόσμο, αλλά ένα χαμόγελο σε μια απρόσμενη θέση σας δίνει την εντύπωση ότι μπορεί μερικές φορές να συμβει … Καθώς παραμένω ανωνυμος, χωρίς να δινω καμία εξήγηση για αυτά τα γιγάντια πορτραιτα ανθρώπων που κανουν γκριματσες , αφήνω ελευθερο χώρο για μια συνάντηση ανάμεσα σε ένα υποκειμενο/δραστη και εναν περαστικο/διερμηνέα.

Βλεπω :WOMEN

η μεγαλυτερη αφρικανικη τενεκεδουπολη Kibera- Κenya

απο ψηλα (στο Google Maps)

ακουω

μετα  μια τενεκεδουπολη στο Rio de Janeiro, φαντασματα στη Phnom- Penh [{}]

…πολυ περισσοτερα απ΄οτι περιμενα να δω κανωντας ενα απλο (?) κλικ στο HyperUrbain [{}] για να χορτασω την περιεργεια μου για geospatiality, googleMaps, streetArt

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ

J.R (artiste-photographe) official site [{}]

site Women Libération [{}]

Divo Giulio- το ΄χει το ονομα

Η μουσική πεφτει αψογα σαν ενα καλοραμμενο ιταλικο κουστουμι. Τα πλανα αλληλοδιαδεχονται σαν πασες  ιταλου πασαδορου. Συνειδητοποιω οτι αυτο που θεωρουσα  ληψεις a la Tarantino οφειλονται μαλλον σε μια αισθητική της Mαφιας.

Δεκεμβρης .  Επι της Ακαδημιας σε ολη τη διαρκεια των γιορτων κλουβες των ΜΑΤ. Εμεις ως αρτι αφιχ8εντες επαρχιωτες αναζητουμε τα σημαδια απο αυτα που ειχαμε δει στην τηλεοραση τις προηγουμενες μερες. Ο καλος δημαρχος ειχε μεριμνησει σχεδον για ολα. Ο αερας ομως μυριζε πιπερι. Σαν φρεσκοτριμμενο με το μυλο πανω σε ενα πιατο αχνιστα gnocchi.

Στη μικρη αιθουσα του Οπερα, στριμωχθηκαμε στο σκοταδι. Στο διαλλειμα σκεπτομουν τα πλανα. Που και που ξεφευγα και το ματι μου επεφτε πανω στις ιδιαιτερα κομψες τσαντες και παπουτσια μερικων κυριων. Ιταλιδες ? Ειχα παρατηρησει οτι στη διαρκεια της ταινιας ακουγονταν γελια σε μερικες αμεταφραστες σκηνες.

Το El Divo πραγματευεται τη ζωη του Τζουλιο Αντρεοτι . Αμφιλεγομενη ηγετικη μορφη σημαδεψε την  μεταπολεμικη ιταλικη πολιτικη σκηνη. Φερει στην πλατη του (στην καμπουρα του) σκανδαλα, καταδικες , αθωωσεις, απαλαγες απο κατηγοριες. Διπλα του η Μαφια , η Εκκλησια, η Operazione Gladio, η γυναικα του. Οι σκεψεις του , το πολυτιμο αρχειο.

Ο Τζουλιο Αντρεοτι  για ολους ειχε ντοκουμεντα . Ο Τζουλιο Αντρεοτι εκανε αρκετες βουτιες με τη γλωσσα του στο μυαλο του πριν μιλησει. Οταν αποφασιζε να ανοιξει το στομα του τα λογια του ηταν λακωνικα. Καμια φορα δε χρειαζοταν καν. Οσοι τον γνωριζαν μπορουσαν απλα να ερμηνευσουν το τροπο που κινουσε τα χερια του.

Μια ταινια βαθια πολιτική  για την καυστικη ματια στην εξουσια και στους θεραπωντες της . Η αγαπημενη μου για την φετινη χρονια. Για τη θεικη στιγμη με το σκειτ που διασχιζει την αιθουσα. Για την ομολογια a la confezione. Και τον θεικο υπουργο Οικονομικων.

Σκηνοθεσια: Paolo Sorrentino

Τζουλιο Αντρεοτι: Toni Servillo (αψογος)

Soundtracks list  {[ ]} & original music : Teho Teardo
trailer {[ ]}

Σας παραπεμπω στην παρουσιαση του zamuc που ομως γινεται και βλεπει Μια ταινια την ημερα

ΜΗ ΦΕΥΓΕΤΕ εχω στα decks το τραγουδι των credits

μετά τη βροχή

avant

et Αprès la pluie

Ελλάς Ελλήνων Αδιαφορων?

επιτέλους εφτασε ο κομπος στο χτένι.

Επιτέλους ο ασθενής-νεοέλληνας με μπαντιέρα τον ζανφουτισμό και μόνιμη κουβεντα  το δε βαριέσαι εγω να είμαι καλά, επιτελους οδηγήθηκε με βαρύ περιστατικό στην εντατική.

ξεχάστηκα

ο Δουρειος ηχος ειναι η εκπομπη του Τζιμη Πανουση στον City. Τον αναφεραμε την Κυριακη στην εκδρομη στη Μουτσουνα καθώς και το Δρακουλα των Εξαρχίων, τη Γλυκια Συμορια (με το αγαπημενο Μαθημα Ανατομιας [ ]) ,το δισκακι Ζωντανοι στο Κυτταρο (με το Ξεχασμενο Πηγαδι [ ] ).

Σημερα το απογευμα ακουσαμε τις προηγουμενες εκπομπές του απο το αρχειο [ ]. Και ετσι οπως επρεπε να γινουν τα πραγματα ο Τζιμης εβαλε Βαρναλη να διαβασει Βαρναλη, την Μπαλαντα του κυρ-Μεντιου [ ] . Και μου φανηκαν γνωστά τα λογια . Ιδιως στο τέλος. Και μου το θυμισε. Ναι ειναι εκεινο του Ξυλουρη [ ] .

Περασε το απογευμα κι εγινε βραδυ ακούγωντας ποιητές να διαβάζουν ποιήματά τους. Μεταξύ αλλων και το Περασε κι εσβησε [ ] της Ζευγώλη – Γλέζου Διαλεχτής  απο τ’ Απεράθου, που έχει ως επίνειο του την Μουτσουνα.