μια πολη που παρα τον τουρισμο της ειχε δικη της ζωη, εναν πυργο που τα σπαει (or that rocks), κοσμο στους δρομους ολη τη μερα, αλλα το βραδυ ακομα περισσοτερο, να τον κραταει η συνηθεια του καπνισματος εξω στις πλατειες, στα σκαλακια, πανω στις βεσπες.
ηταν μια πολη με βρωμικους τοιχους ,
αλλα καθαρες συνειδησεις .
αυτο το εγραψα σημερα, απεναντι το πειρατικο κιτς μπαρ μπλε λιμνη εχει βαλει μουσικη. απ εξω ενας ελεφαντας και μια καμηλοπαρδαλη κραζουν αθελα τους τουριστες .
Like this:
One blogger likes this post.
Ένα σχόλειο.
συγκλονιστηκα με την καμηλοπαρδαλη και τον ελεφαντα αγριο ογκωδες κιτς να τρεχεις μακρια στην αφρικη