η πολη και οι αλλοι

οι πολεις μεγαλωνουν οπως και εμεις : ενηλικιωνονται, αναπολουν το παρελθον,

τα σκανε σε σε αισθητικους

και γυμναστηρια για να γινουν ομορφες,

κλεινονται στον εαυτο τους, το ριχνουν στο ποτο ή στα ψωνια,

κανουν πως δε ξερουν, ανοιγονται, περνουν κλιμακτηριο,

παλιμπαιδιζουν. Γερνουν οπως και εμεις.

Κοριτσια και αγορια καθονται οκλαδον κατω στις πλατειες με κουτακια cerveza- beer απο Πακιστανους πωλητες. Στριβουν τσιγαρα και εχουν το νου τους στις περιπολιες.

Στα κεφαλια τους κομμωση που βγηκε απο κοινωνιες αζτεκων και στο δερμα τους αναρριχονται τατουαζ σαν τον κισσο στις μαντρες.

Καταστηματα ειδικευονται σε τηλεκαρτες για ενα συγκεκριμενο μερος του πλανητη. Μερικα σεντς ισοδυναμουν με ενα μου λειπεις, φιλησε μου τα παιδ…

Με ονειρα απο αλλου και χωρις χαρτια σπρωχνουν τη γυαλινη πορτα καλυμενη με πολυχρωμες διαφημισεις για να ακουγονται καλυτερα κλεισμενοι σε ενα θαλαμο

Οι φοιτητες δε θελουν να φυγουν, σκηνοθετουν στιγμες ευτυχιας  στα μνημεια, γελωντας με προφορα και ασυνταξιες

γεμιζουν τοιχους μικροσκοπικων διαμερισματων με μηνυματα

και φυλανε σε ενα ραφι ενα μπουκαλι νερο απο τη Canalets που τους υποσχεται οτι θα γυρισουν

Οι δρομοι μυριζουν ουρα, οι αστεγοι δε μυριζουν τιποτα, κουκουλωνουν τις μυρωδιες με αλκοολ, το κεφαλι τους με χαρτοκουτα.

Ανοιχτοχρωμοι βορειοευρωπαιοι σε αναζητηση ηλιου, ζεστης και θαλασσας

μετεδωσαν τον ποδηλατικο ιο που εξαπλωθηκε ραγδαια στους γηγενεις που δε διεθεταν αντισωματα

Η θρυλικη  Barça δε χρειαστηκε κανενα κυπελλο για να πολλαπλασιασει την παρουσια της

η blaugrana παντα ανεμιζε στα καταλανικα μπαλκονια

και τα παιδια κλωτσουν τις μπαλες ως αργα τα καλοκαιρινα βραδυα στις γειτονιες οπου δε νυχτωνει αλλα ουτε δροσιζει.

Εξω απο το Macba οι φυλες των skaters επικοινωνουν στον αερα

ενω μεσα οι επισκεπτες χαζευουν το τοτεμ ενος αδιαμφισβητητου θεου

Διαβολικες φιγουρες σε υπαιθριο παγκο μου κανουν εντυπωση μια μερα πριν παρω τα βουνα

εντινοντας ακομα περισσοτερο την ταση να χανω την εισοδο

και την εξοδο

Persepolis 2.0

IRAN’S POST-ELECTION UPRISING: HOPES & FEARS REVEALED

Persepolis 2.0 describes Iran’s post-election uprising and spreads the word about Iranians’ historic struggle against repression. Based on the graphic novel by Marjane Satrapi and edited by two Iranians living abroad.

http://www.spreadpersepolis.com

thxx chavel

μια γιορτη, το τελευταιο σαββατο του ιουνη

Στεκοταν στη μεση του λιμανιου και γελουσαν σαν τα πουλια. Γελακια μπερδεμενα με λεξεις και σκουντηματα. Ισιωναν τις ποδιες τους και τα μαντηλια τους. Ειχε μαζευτει κοσμος- για τη Γιορτη του ψαρα- απο κοντα και απο μακρια, ειχε φτασει με φουσκωτα, τη λατζα και το πλοιο της γραμμης για να ακουσει βιολια μεχρι το πρωι

διπλα στο λιμανι ηταν στρωμενοι παγκοι, ειχε πεσει η νυχτα και οι μορφες ειχαν λιγο απο την αιγλη που προσδιδει η απουσια καποιων χρωματων και η μυωπια

Τα βιολια αρχισαν και οι νεοι μπηκαν πιασμενοι χερι-χερι και στα  δεκα βηματα κοβεται ο ηχος και τα φωτα. Τα βεγγαλικα αρχισαν να φωτιζουν το σκοταδι αποσπώντας την προσοχη μας αλλα δεν ηταν κατι που ειχε προγραμματιστει. Το ρευμα ξαναπεσε. Μια χρονια το γλεντι συνεχιστηκε με το κασετοφωνο μιας τεραστιας νταλικας. Ολο το βραδυ