καθ΄οδον και ενα αποσπασμα (μέρος 3ο)

Θεωρητικά δεν θα ειχε κανενα προβλημα η θεια σας που πηρε το διπλωμα στα 55 και ξεχνα συχνα να παρει μαζι τα γυαλιά της. Αντιθετως, το18χρονο ανηψι σας επηρεασμενο απο το σλογκαν live fast ,die young θα εχει ενα θεμα . Μεγιστο οριο ταχυτητας 90 στην εθνική και 80 στους χωματοδρομους. Και ευθειες , πολλες ευθειες.

L’optionnel est obligatoire

Αρχιζω σιγα σιγα να καταλαβαινω τι μου συμβαινει. Τι μου αρέσει.

Για παραδειγμα, να διηγουμαι ανεκδοτα. Εναν ολοκληρο χρονο στον σκοτεινο θαλαμο του ΠΟΦΠΑ, στην Ιριδα και όπου αλλού. Δε συγκρατησα σχεδόν τιποτα για τους χρόνους, τα υγρά και την υπομονή στο σκοτάδι. Αντιθετως, αφησα ανεξελεγκτη τη φαντασία μου, λασκαρα και αλλο τους χρονους αφηγησης, παρατηρησα τα λεπτά όρια κορυφωσης της αγωνίας και της κουρασης.

Η να διηγουμαι  ιστορίες, γενικοτερα. Εξ ού και η προτιμηση μου για τους παραμυθάδες. Αλλά και για άλλους πολιτισμoυς, της Λατινικής Αμερικής για παραδειγμα. Διηγήματα απο τον 8ο όροφο, αν θυμάμαι καλά . 

η μουσικη της απεραντοσυνης (ταξιδι στην Ισλανδια μερος 2ο)

Glossoli απο τους sigur ros (προφερεται σιγουρ ροουζ)

Προσπαθω να βρω μιαν αρχη για να σας ξετυλιξω το ταξιδι μου. Περνώ βιαστικά τις φωτογραφιες, το ημερολογιο , τις σκεψεις μου. Αραδιασμενα σε 3917 χιλιομετρα.

Οριζοντας σε 360 μοιρες,  βρυα που φυτρωνουν πανω σε παλια λαβα, βραχοι απ οπου κρεμονται αστραφτερες υδατινες κουρτινες, παγωμενες κοιλαδες που μεταμορφωνονται σε λιμνες-καθρεπτες , γη που κοχλάζει , που αχνιζει . Σιωπή παγωμενου αέρα, γιγαντιαια βιαστικά συννεφα, ταξιδι νωχελικων παγοβουνων.

αν μπορουσα να σκεφτω μια αισθηση , εκεινη θα ερχοταν απο την παιδική μου ηλικια, μεσα σ ενα φακελακι που οταν την ριχναμε στη γλωσσα μας εκανε μικρες συνεχομενες εκκριξεις -γαργαληματα στους γευστικους καλυκες και …μας επειθε οτι γινεται κατι Μαγικό εκει μεσα.

Μεχρι να επιλεξω τις φωτογραφιες δειτε αυτο το βιντεο μεχρι το τελος

EΔΩ περισσοτερα videos

περί συμπτωσεων και …κοινωνικών δεξιοτήτων

gooooooooooooooooooooooooooooooooοοοοοοοοοοοooooooooogle.

i’m feeling lucky.

που ψαχνω αλλοτινους φιλους , αντιζηλους και ερωτες.  που προσπαθω να θυμηθω ονοματα γραμμενα πισω απο φωτογραφιες και τετραδια που δεν εχω μπροστα μου. να ναι αραγε αυτος? να ειναι η ιδια? και δε της φαινοταν ! μα τον καταπιε η γη?

πέρνω μια απο τις δισεκατομμυρια διοδους επικοινωνιας, εξοδους κινδυνου, δρομους διαφυγης. χώνομαι σε καποια απο τις δισεκατομμυρια τρυπες που αφηνουμε ανοικτες, μαζευω ,μερικά απο τα φασολια του Κοντορεβυθουλη -τα οοοοοοοοοοοοοοο του google. Και οχι μόνο.

χ8ες στο γνωστό Pascaloσπιτο πληκτρολογουσα εκκλισεις, εστελνα μυνηματα σε ψηφιακα μπουκαλια ενώ απεναντι ο μοναχικος γερακος ταίζε τα περιστερια στα καγκελα οπου οι ιδιοκτητες δεν ειχαν φυτεψει εχθρικες αντιπεριστεριακες βελονες.

Νοιωθω μοναξια, quieres ser mi amigo * ? , je me sens seule, μ΄ακουει κανεις;

χ8ες , τοτε στη προ μπλογγερ εποχή.

σημερα, μπαινω σε σπιτικά και συνομιλω με σπιτονοικοκυριδες και καλεσμενους που νοιωθουν οπως εγώ και σκεφτονται οπως εγω. Ειπα εγω ? πια ειμαι εγω? Ποια ειμουν εγω ?

ξαναγυρναω στο Google. Ribenaki. Ribenaki? Το ψευδώνυμο μου για πολλα χρονια, ενθυμιο απο τα φοιτητικα χρονια οπου δυσκολευα τους παντες με ένα πολυσυλλαβο επιθετο. Ο χυμος διαφημιζοταν στην τηλεοραση, το φρουτο παρεπεμπε στο σημαινον , η καταληξη -ακη στους εκ Κρητης ορμωμενους, και εγω που ονειρευομουν να γινω συγγραφεας ειχα βρει τουλαχιστον τί θα γραφει πανω πανω το εξώφυλλο του μελλοντικου μου πονηματος : Κ. Ριμπενάκη. Βασικό. Το πιο βασικό.

Πληκτρολογώ  Ribenaki. Και ομως. Kαποιος αλλος κυκλοφορεί με αυτο το όνομα και θελω να τον γνωρισω. H Αγγελικη Νικολουλη ξυπναει μεσα μου . Αγριευομαι. Οπως αγριευτηκα με το Νεα γυναικα μονη ψαχνει.

Εχετε δικιο. Πρεπει να κανω αλη8ινους φιλους. Δε πρεπει να κοιταζω το γερακο αλλα το γιο του αραβα στη γωνια. Ας πηγαινω μονη στο café chez Léa.

σημερα ψαχνω στο google earth ,κατεβαζω την εικονα, σημειωνω με κοκκινο το Pascaloσπιτο και παρατηρω οτι εχει ανοιξει ενα Couleur café στη γωνια. Πιστευω οτι κατα συμπτωση παιζει και το ιδιο τραγουδι που προτεινε η phd.

* -Hola! como estas?

-Bien. o quieres que te cuente?